Przeciwnik aliansów z udziałem zagranicy

65-letni szef włoskiego banku centralnego Antonio Fazio jest zdecydowanym zwolennikiem zachowania tożsamości narodowej przez włoskie banki i sprzeciwia się ich aliansom z zagranicznymi instytucjami. Za takie podejście spotyka się on ostatnio z coraz większą krytyką. Okazuje się bowiem, że z powodu takiej polityki żadnego z włoskich banków nie ma w czołowej "20" na świecie pod względem wielkości aktywów.

Antonio Fazio, członek komisji polityki pieniężnej Europejskiego Banku Centralnego, na mocy przepisów obowiązujących we Włoszech musi zbadać i ocenić (negatywnie bądź pozytywnie) wszystkie fuzje lub przejęcia z udziałem włoskich banków, których teraz jest prawie 900. W przeważającej większości sprzeciwia się on aliansom z zagranicznymi instytucjami, co wprawdzie pozwoliło zachować włoskim bankom narodowy charakter, ale jednocześnie uniemożliwia im wzięcie udziału w trwającej właśnie konsolidacji sektora finansowego w Europie.

- Moim zdaniem, Fazio ma zbyt duży wpływ na te transakcje. W efekcie włoski sektor bankowy w ogóle nie jest konkurencyjny. Brakuje mu bodźców z zewnątrz - ocenia, cytowany przez Bloomberga, Jacopo Ceccatelli, dyrektor generalny włoskiej firmy inwestycyjnej Abbacus SIM SpA. Podkreśla, że aktywa największego banku na Półwyspie Apenińskim - IntesaBci wynoszą 332 mld euro, co nie daje mu miejsca nawet w pierwszej "dwudziestce" na świecie. Dla porównania, aktywa Deutsche Banku są około trzy razy wyższe.

W ostatnich dniach Antonio Fazio znów spotkał się z silną krytyką, iż zbyt mocno ingeruje w wydarzenia we włoskim sektorze bankowym. Poparł on zdecydowanie zapowiedzianą fuzję Banca di Roma z nierentownym mniejszym bankiem Bipop-Carire, choć wielu przeciwników tej fuzji argumentowało, że jest ona niekorzystna dla pierwszej z tych instytucji. Są jednak również tacy, którzy go bronią. - Jeśli przyrównać Fazio do szefów innych banków centralnych w Europie, rzeczywiście charakteryzuje go interwencjonizm. Jednak jest to uzasadnione. Nie należy zapominać, że włoski sektor bankowy nie jest tak skonsolidowany, jak np. niemiecki czy hiszpański i wydarzenia w nim wymagają szczególnego nadzoru - twierdzi Patrizio Pazzaglia z rzymskiego oddziału holenderskiego banku Bank Insigner de Beaufort.

Antonio Fazio urodził się w 1936 r. w niewielkiej włoskiej miejscowości Alvito. W 1960 r. ukończył studia na wydziale ekonomicznym uniwersytetu w Rzymie. W latach 1962-63 studiował w USA w Massachusetts Institute of Technology, po czym przez dwa lata pogłębiał wiedzę na uniwersytecie w Bari. Już w 1961 r. został asystentem profesora na uniwersytecie w Rzymie. Jest laureatem wielu nagród z zakresu nauk ekonomicznych. W 1995 r. otrzymał nagrodę imienia Ezio Tarantellego za najbardziej oryginalną teorię ekonomiczną.

Karierę we włoskim banku centralnym rozpoczął jako konsultant w 1966 r. Od 1980 r. pełnił funkcję zastępcy dyrektora tej instytucji, a w 1993 r. został prezesem. Za jego największą zasługę uznaje się zmniejszenie inflacji w tym charakteryzującym się częstymi zmianami politycznymi i rosnącymi długami kraju do najniższego poziomu od 27 lat.