Jak dowiedziała się agencja ISB, do głównych problemów negocjacyjnych należeć będzie handel artykułami rybnymi, handel artykułami rolnymi i rolnymi przetworzonymi oraz finansowe wsparcie krajów EFTA (Europejskiej Strefy Wolnego Handlu) na rzecz wyrównywania różnic w poziomie rozwoju gospodarczego i społecznego w ramach rozszerzonego EOG.
Przykładowo w latach 1999-2003 Islandia, Lichtenstein i Norwegia udzielą krajom objętym wcześniej mechanizmem finansowym wsparcia finansowego (w formie grantów w wysokości 119,6 mln euro).
Europejski Obszar Gospodarczy to strefa wolnego handlu, w której obowiązują unijne przepisy dotyczące swobodnego przepływu towarów, usług, pracowników i kapitału. Wyłączone są jednak dwie dziedziny - rolnictwo i rybołówstwo. Unia chce bowiem zachować pełną kontrolę nad rynkiem rolnym, natomiast takie kraje, jak Norwegia i Islandia, nie mają zamiaru dzielić się swoimi łowiskami.
Każde państwo wchodzące do UE powinno wcześniej wystąpić do Rady EOG z wnioskiem o przystąpienie do tego obszaru. Warunki przystąpienia są zaś przedmiotem uzgodnień między stronami, w tym m.in. negocjacje dotyczą dostępu do instrumentu finansowego służącego wspieraniu działań na rzecz zmniejszania dysproporcji w rozwoju gospodarczym.
Europejski Obszar Gospodarczy wykracza poza granice UE i obejmuje również Norwegię, Islandię i Lichtenstein.
