Kupno akcji obarczone jest dużym ryzykiem

Ostatnie tygodnie przyniosły zahamowanie trendu wzrostowego na wykresie PGF, zapoczątkowanego jesienią 2002 r. Choć nie doszło jeszcze do ostatecznych rozstrzygnięć, można przypuszczać, że ostatnie cztery miesiące notowań były jedynie korektą po wcześniejszych zniżkach. Dlatego wraz z przełamaniem wsparcia przy 29,7 zł, warto rozważyć sprzedaż walorów.

Dwa najbardziej niepokojące elementy na wykresie to przełamanie w połowie lutego wzrostowej linii trendu i pojawienie się licznych negatywnych dywergencji. Szczególnie w długookresowych trendach spadkowych nabierają one bardzo dużego znaczenia, najwcześniej ostrzegając przed możliwością zakończenia korekcyjnego odbicia.

Duże znaczenie ma ocena trwającej od jesieni ub.r. zwyżki, gdyż rozpoczęła się ona w momencie osiągnięcia przez kurs dolnej granicy wieloletniego trendu bocznego. Można zakładać, że jeśli w najbliższych tygodniach rzeczywiście na rynek powrócą spadki, to tym razem podaż zdoła doprowadzić do pokonania wsparcia na wysokości 26 zł.

Jest za wcześnie, aby przesądzać o takim rozwoju wydarzeń, lecz należy zwrócić uwagę na wiele niepokojących sygnałów technicznych, które będą determinować przebieg sesji w najbliższych tygodniach. Po pierwsze, została złamana linia trwającej od listopada ubiegłego roku zwyżki notowań, a wiarygodność tego zdarzenia została zaakcentowana pokaźnym obrotem. Po wykonaniu, przy mniejszej aktywności inwestorów, ruchu powrotnego, kurs rozpoczął marsz na południe. To niepokojące zdarzenie miało miejsce tuż pod linią trendu spadkowego, która łączy szczyty ze stycznia i czerwca 2002 r. Dlatego wydaje się, że nawet gdyby miało dojść do kontynuacji wzrostów, kurs powinien rozpocząć przynajmniej kilkutygodniową konsolidację. Tym bardziej że nie udało się też do tej pory pokonać lokalnego dna koniunktury z maja 2002 r. (32 zł).

Układ wskaźników analizy technicznej nie nastraja optymistycznie. Dzienny MACD ukształtował już podwójną negatywną dywergencję i jest bardzo bliski wygenerowania silnego sygnału sprzedaży w postaci przecięcia w dół linii równowagi. Tak samo wygląda RSI, na którym żaden ze szczytów, w ramach obowiązującego w krótkim terminie trendu wzrostowego, nie został przez wskaźnik potwierdzony. Ultimate już przełamał linię trendu wzrostowego i po wykonaniu ruchu powrotnego zniżkuje.

Ciekawie przebiegają średnie kroczące. W ich przypadku nie doszło jeszcze do średniookresowych rozstrzygnięć. Średnia z 15 sesji znajduje się na wysokości średniej 45-sesyjnej i dopiero jej przecięcie w dół będzie można interpretować jako negatywny sygnał dla posiadaczy akcji. Obie powstrzymują na razie głębszy spadek kursu.

Powyższe sygnały słabnięcia presji byków nie odpowiadają pozytywnej ocenie ze strony analityków, którzy bardzo optymistycznie patrzą na przyszłe notowania akcji dystrybutora farmaceutyków. Na przykład, analitycy DI BRE Banku szacują wartość jednej akcji na 36,7 zł, wskazując, że PGF pozostaje liderem rynku z około 20-proc. udziałem. Dodatkowo, korzystnie na notowania powinien wpływać dobiegający do końca proces restrukturyzacji. Jego efekty powinny znaleźć odzwierciedlenie w poprawie wyników i tym samym notowań.

Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że jako lider rynku Polska Grupa Farmaceutyczna jest uznawana za główny cel ewentualnego przejęcia, w przypadku gdyby zachodni inwestorzy branżowi weszli na nasz rynek.

Inwestując w akcje dystrybutorów farmaceutyków należy pamiętać, że Polska jest krajem, gdzie wskaźnik współfinansowania zakupu leków przez pacjentów jest jednym z najwyższych. W przypadku przedłużającej się stagnacji gospodarczej i stabilizacji bezrobocia na wysokim poziomie, może to stanowić barierę rozwoju dla tego rynku i jednocześnie może wywołać spadek osiąganych marż. Jak pokazują wyniki PGF za lata 2001-2002, wzrost rynku leków pozwolił zwiększyć przychody, ale dynamika zysku operacyjnego na poziomie 1% pozostawia wiele do życzenia.