Ja się dziwię i oni się dziwią

Polska to bardzo dziwny kraj. Im dłużej w nim żyję, tym bardziej się dziwię. Zaczynam mieć jednak coraz większe wątpliwości, czy okazywanie zdumienia jest jeszcze zdrowym objawem. Być może jest to stan świadczący o upośledzeniu umysłowym osoby dziwiącej się, gdyż rzeczy dziwne po jakimś czasie na tyle normalnieją, że stają się obowiązującym kanonem. Wówczas takie cechy jak uczciwość, prawdomówność, pracowitość, rzetelność stają się przywarami nieudaczników i frajerów.

Polska to zmotoryzowany kraj, ale jak nie przykombinujesz, to daleko nie pojedziesz. Do tej pory jestem pod wrażeniem podróży nowym mercedesem sport CLK kompressor. Czteroosobowe sportowe coupe prowadziło się idealnie. Moje zdumienie wzbudził jednak dowód rejestracyjny, z którego wynikało, że ów wehikuł to nie dwudrzwiowy bolid, ale ciężarówka z kabiną przewidzianą na dwie osoby. W przekonaniu, że się nie mylę, utwierdziła mnie wmontowana z tyłu krata. Ponieważ Polak potrafi, zacząłem odruchowo w niewielkim bagażniku, czyli przestrzeni ładunkowej ciężarówki, szukać butli z gazem. Nie było. Pewnie nie zdążyli przerobić, a każdy Polak wie, że nie tylko VAT można odliczyć, ale i taniej jest na gazie niż na benzynie jeździć. Dziwni są ci przedstawiciele rafinerii, którzy ubolewają, że popyt maleje. Chętnie wysłałbym ich do znajomego prowadzącego w stolicy stację gazową, któremu obroty spadły diametralnie, odkąd założyli mu plomby na liczniki...

No, ale nikt chyba nie przebije tych, którzy dorobili się w Polsce "na inwalidach". Kilka lat temu tylko płacący uczciwie podatki i wierzący w czyste reguły gry rynkowej "nieudacznik" nie skorzystał na przepisach uchwalonych przez mędrców z parlamentu. Dzięki Zakładom Pracy Chronionej mającym podatkowe ulgi padło wiele firm zatrudniających zdrowych, normalnych pracowników. Nie sposób bowiem konkurować z ofertą cenową firmy, której zwracany jest VAT. Przy okazji dzięki ZPCH-om powstały dotowane przez wszystkich podatników prywatne fortuny.

Czy jest inny kraj, w którym zakłady "zatrudniające" inwalidów należą do czołówki najszybciej rozwijających się przedsiębiorstw? Nie. Przykłady? Proszę bardzo - krakowski gigant kablowy Telefonika, produkujący fotele samochodowe Inter Groclin Auto, gdańska firma odzieżowa LPP, producent słodyczy Mieszko, handlujący farmaceutykami Farmacol czy znany z napoi Hoop itd., itd. Korzystnie jest także posiadać "niepełnosprawną" spółkę w strukturze holdingowej, czego przykładem jest chociażby wyrosły na kawie capuccino polski gigant Mokate.

Ja się nie dziwię, że skorzystali na tym biznesmeni. Ja się tylko dziwię, że statusu ZPCH nie załatwiły sobie wszystkie spółki w Polsce, a jedynie ponad 3 tysiące firm. Przecież rozchwytywanych na rynku pracy inwalidów można było zaimportować, a symboliczne podobno 100 tys. zł żądane za szybkie załatwienie statusu po prostu pożyczyć.

Ponieważ Polska to dziwny kraj, pod specjalną ochroną są także nasi politycy. Pędzące na sygnałach eskortowane przez policję rządowe i prezydenckie limuzyny oraz wstrzymywany w tym czasie ruch na ulicach to powszechny obrazek z życia stolicy. Stało się to tak dla nas normalne, że dopiero prowadzący interesy w Polsce Duńczyk zwrócił mi na to uwagę. Według niego, to bardzo dziwne, gdyż w o wiele bogatszych krajach premier potrafi jeździć tramwajem, nie zwracając zupełnie na siebie uwagi.

A na koniec najbardziej zadziwiła mnie największa, szacowna, nieomylna i wszystko wiedząca "Gazeta Wyborcza". Otóż doniosła ona w czwartkowym wydaniu, że złotousty guru polskich finansów Grzegorz Kołodko, będąc jeszcze ministrem, przestał publikować ogłoszenia w wielonakładowych gazetach i przeniósł je do zaprzyjaźnionej "Trybuny" i Parkietu. Tak wierutnej bzdury dawno nie słyszałem i aż dziw, że mogli ją spłodzić fachowi redaktorzy świętobliwej wyroczni polskiej prasy. Może nie jest to powód do dumy, ale wpływy PARKIETU z reklam płynących z resortu finansów za urzędowania ministra Kołodki wynoszą ZERO, gdyż żadne zlecenie w tym czasie u nas się nie pojawiło. Pojawił się natomiast jeden jedyny wywiad przeprowadzony ze złotoustym, z którym m.in. dzięki naszej akcji "NIE PODATKOWI" od zysków kapitałowych żyliśmy jak pies z kotem. A oto jego treść:

Parkiet: Dlaczego Pan, Panie Ministrze, nie chce rozmawiać z PARKIETEM?

Kołodko: Jak to nie chcę? Przecież wysyłam do Was sprostowania.

Dziwię się zatem "Wyborczej". Ale prawdopodobnie i "Wyborcza" się dziwi, bo do tej pory nie może uwierzyć, że tekst w PARKIECIE o sprzedaży akcji za ponad 1 mln zł przez dwóch członków zarządu Agory nie miał nic wspólnego z politycznymi rozgrywkami i nie był przez nikogo inspirowany.