Na korzyści trzeba poczekać

Z Athanasiosem Vamvakidisem, ekonomistą Międzynarodowego Funduszu Walutowego, rozmawia Łukasz Korycki

W przyszłym roku Polska wchodzi do Unii Europejskiej. Ponad dwadzieścia lat temu uczyniła to samo Grecja. Czy może Pan powiedzieć, jakie korzyści odniosła tamtejsza gospodarka?

Grecja weszła do Unii Europejskiej w 1981 r., ale pozytywne efekty zaczęła odczuwać dopiero w połowie lat 90. ubiegłego wieku. Od 1995 r. grecki PKB zaczął rosnąć średnio o 4%, a więc szybciej niż średnia w krajach Unii. Udało się zmniejszyć deficyt, który w końcu lat 80. stanowił przynajmniej kilkanaście procent PKB, do 1%.

W jaki sposób Grecja to osiągnęła?

Przeprowadzono niezbędne zmiany strukturalne. W drugiej połowie lat 90. została wdrożona reforma sektora finansowego i rynku pracy, zliberalizowano sektor produkcyjny. Nie bez znaczenia były też inne, zewnętrzne czynniki, takie jak np. spadek stóp procentowych w strefie euro. Ale to już po wejściu do unii walutowej.

Jakie były korzyści z wprowadzenia euro?

Przede wszystkim idea wprowadzenia euro zjednoczyła Greków. Należy pamiętać, że Grecja to kraj oparty na wpływach z turystyki i panowało przekonanie, że wprowadzenie wspólnej waluty przyciągnie więcej chętnych do odwiedzenia tego kraju. Przed wejściem do unii walutowej niewielu wierzyło, że uda się spełnić kryteria z Maastricht. Ale się udało. Wsród korzyści można wymienić choćby spadek stóp procentowych, które w ub.r. wynosiły 7%, a jeszcze w połowie lat 90. przekraczały 22%. Inflacja przed akcesją i w pierwszej połowie lat 90. wynosiła średnio ok. 20%. Po wprowdzeniu euro zmniejszyła się do ok. 3%.

A co mógłby Pan powiedzieć o Polsce. Jak wejście do UE wpłynie na naszą gospodarkę?

Niestety, w MFW nie specjalizuję się w gospodarce polskiej, więc trudno mi mówić o szczegółach. Ale na pewno można powiedzieć jedno. Grecja odczuła korzyści z akcesji po dłuższym czasie. Polacy niech się więc nie niecierpliwią, bo ostatecznie bilans wejścia do UE na pewno będzie pozytywny.

Dziękuję za rozmowę.