Za szefa

Pytam kandydata:

- Dlaczego zmienił Pan swoją poprzednią pracę?

- Ponieważ mój szef odszedł i zabrał mnie z sobą.

- Dlaczego szuka Pan teraz nowej pracy?

- Mój szef został zwolniony, a ja boję się o swoje stanowisko.

Czy można z tego wnioskować, że nie warto pójść za szefem? Bycie kojarzonym z konkretną osobą nigdy nie służy. Ogranicza to możliwość rozwoju własnej osobowości, a w najgorszych przypadkach definitywnie zamyka drogę rozwoju. Jednak, uczciwie się przyznaję, że w większości mówię moim kandydatom, iż kryterium nr 1 przy wyborze następnego pracodawcy jest osobowość szefa. Tak jak moi klienci narzekają, że mało jest wyjątkowych talentów, mało jest także wyjątkowych szefów, którzy rozwijają talenty w swoim zespole. Tacy potrafią napędzać karierę każdego, a poziom zaufania z takim szefem jest rzeczą prawie niepowtarzalną.

Aby rozwiązać ten dylemat proponuję zadanie sobie trzech pytań:

1. Gdybym miał inną konkurencyjną ofertę do jego oferty, czy potrafiłby uczciwie mi doradzić?

2. Czy potrzebuję go bardziej, żeby się rozwijać niż on mnie, aby umocnić swoją pozycję?

3. Czy miałem już innego szefa, który mógłby dać mi tak samo pozytywne referencje, jak obecny?

Jeśli odpowiedź na te pytania jest pozytywna, ja najpierw odmówiłbym, żeby dać mu szansę przekonać mnie jeszcze raz. n

Autor jest absolwentem ESCP - wiodącej szkoły biznesu we Francji. W 1991 r. utworzył NAJ - pierwszą w Polsce agencję rekrutacyjną, a następnie biuro Tran-Search, wyspecjalizowane w poszukiwaniach międzynarodowych.