Ostatnie wzrosty cen akcji - choć przebity został opór na poziomie 1700 pkt - nie doprowadziły do zwiększonej aktywności. Zmiany cen nie są (z kilkoma wyjątkami) zbyt duże, a obroty nie przekraczają 300 mln zł. Przypuszczać można, że to nikłe zainteresowanie inwestorów krajowych stoi za trwającym marazmem - w szczególności mam tu na myśli brak podaży, który powoduje wystrzały kursu gdy tylko na rynek wejdzie jakiś poważniejszy popyt (przykłady ComputerLandu czy Agory sporo wyjaśniają).
Oprócz akcji naszego telekomu wzmożone zainteresowanie kupujących koncentruje się ostatnio na akcjach renomowanych "średniaków", takich jak Boryszew, Cersanit, Dębica, Groclin czy Kęty. Spółki takie w dużym stopniu (na pewno większym od przeciętnego dla indeksu WIG 20) reagują na wyniki całej gospodarki - stąd wniosek, że inwestorzy dyskontują już kolejne kwartały ożywienia gospodarczego. Pytanie, co będą dyskontować za kwartał lub dwa...
Zachowanie rynku w ostatnich dniach kładzie techniczny fundament pod możliwy atak na kwietniowe maksimum WIG na poziomie 25 tysięcy punktów. Uznając jednak hossę z okresu lipiec 2002 - kwiecień 2004 za kompletną "piątkę", uważam, że obecne wzrosty mogą mieć charakter przejściowy i stanowić element konsolidacji przed dalszą, łagodniejszą częścią korekty - może ona potrwać przez całe wakacje.
Za takim scenariuszem przemawiają również argumenty natury bardziej "fundamentalnej". Akcje stały się drogie już w kwietniu, a relatywnie do oczekiwanej stopy zwrotu z obligacji skarbowych są obecnie jeszcze droższe. Popularne porównanie odwrotności wskaźnika P/E i rentowności obligacji tym razem wypada na korzyść obligacji.
Zwróć uwagę:
