W ostatnich latach zaczęto doceniać znaczenie dobrych praktyk korporacyjnych również w Polsce. Już od 1998 roku działa Forum - Corporate Governance, którego jednym z głównych celów jest upowszechnianie najlepszych standardów ładu korporacyjnego. Z tego ruchu w 2000 roku wyłonił się Komitet Dobrych Praktyk, który opracował Zasady Dobrych Praktyk 2002, przyjęte następnie przez Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie. Obecnie Komitet przygotował ich korektę w postaci Zasad Dobrych Praktyk 2005.
Gorący temat
Wokół definicji i standardów oceny ładu korporacyjnego toczą się nieustanne spory na najbardziej rozwiniętych rynkach europejskich i Ameryki. Jako środowisko praktyków skupionych w Polskim Instytucie Dyrektorów podjęliśmy się opracowania rankingu inwestorów instytucjonalnych wybranych spółek publicznych w roku ubiegłym, mając świadomość stopnia trudności zadania, ale także na koncie zachęcające rezultaty.
Z oczywistych względów nie mogliśmy sięgnąć do klasycznych metod ratingowych (ogromne koszty). Dlatego posłużyliśmy się wiedzą i kompetencją najbardziej doświadczonych inwestorów. W celu wspólnego wypracowania użytecznej dla rynku metody oceny spółek zaprosiliśmy do Kapituły Inwestorów Instytucjonalnych osobistości polskiego rynku kapitałowego, które deklarowały przywiązanie do roli ładu korporacyjnego. Kapituła zdecydowała się na ocenę ekspercką. Stronę terminologiczną oparliśmy na świetnym, precyzyjnym i reprezentatywnym podejściu stosowanym przez Standard & Poors. Wychodząc z pięciu zasad corporate governance OECD wyróżniono dwanaście kryteriów oceny zgrupowanych w czterech obszarach: struktura właścicielska, walne zgromadzenie i relacje między akcjonariuszami i innymi grupami interesów, przejrzystość finansowa i dostępność informacji, struktura rady nadzorczej i procesy w niej zachodzące.
Najlepsi
