Od początku roku trwa na naszym rynku dość bolesna korekta. WIG20 spadł w tym czasie o prawie 6%. Nie pomogła giełdom Ameryka, która w ostatni piątek zasypała rynek pozytywnymi danymi makro (ceny produktów przemysłowych spadły w grudniu bardziej niż przewidywano - co wskazuje, że inflacja pozostaje pod kontrolą - produkcja przemysłowa zanotowała dość silny wzrost). Dane te jednak przysłużyły się dolarowi, który zbliżył się do poziomu 1,30 w relacji do euro.
Przewiduje się, że dopóki dolar będzie się umacniał, to popyt z zagranicy na naszym rynku będzie ograniczony. W tym momencie nie sposób nie zauważyć pewnej prawidłowości, która charakteryzuje od paru miesięcy nasz rynek - przy braku zagranicy na nasz rodzimy kapitał nie mamy co liczyć. Oczywiście, można powiedzieć, że akcje są drogie, giełda musi odpocząć po ostatnich wzrostach, eksporterzy są pod presją mocnej złotówki.
Nie sposób przy tym nie zgodzić się z tezą, że wzrost na GPW jest również powstrzymywany przez kolejną falę nowych emisji. Wartość samych prywatyzacji przez giełdę w I półroczu szacuje się na ok. 6 mld (Zelmer, Ciech, PGNiG, PZU). Na drugie półrocze przypada ok. 2 mld zł (Grupa Lotos, Kozienice). W odróżnieniu od IPO z końca zeszłego roku, emitenci lub sprzedający akcje, w tym Skarb Państwa, zdając sobie sprawę z niezbyt silnego rynku, mogą ceny emisyjne ustalać na dość atrakcyjnym poziomie (Zelmer), co jeszcze bardziej zniechęca inwestorów indywidualnych do rynku wtórnego.
Po wczorajszej sesji rynek nie wygląda zachwycająco. Poziom 1870 pkt nie został obroniony i pod koniec sesji można było wyczuć lekką nerwowość. Najbliższym mocnym wsparciem jest 1800 pkt. Dobrze, że po spadkach przychodzi wzrost.
Zwróć uwagę:
