Szczyty hossy w zasięgu ręki

Większość amerykańskich i europejskich indeksów akcji znajduje się blisko szczytów hossy. Wygląda na to, że obecne poziomy cenowe nie zachęcają jeszcze do masowej realizacji zysków. Wydaje się, że głęboka przecena i radykalne zakończenie trendu wzrostowego to w najbliższych tygodniach najmniej prawdopodobny scenariusz.

W perspektywie kilkunastu miesięcy indeks S&P 500 znajduje się niezmiennie w trendzie wzrostowym. Podobny wniosek dotyczy ostatnich czterech, pięciu miesięcy. Indeks znajduje się w zwyżkującym kanale o szerokości ok. 70 pkt (ok. 6% licząc od dolnego ramienia znajdującego się teraz tuż poniżej 1200 pkt). Jest jednak jedno "ale". Niepokonaną na razie barierą pozostaje szczyt z 29-30 grudnia ub.r. na poziomie 1213 pkt. Próby przedarcia się w połowie lutego zakończyły się chwilową porażką byków. Teraz znowu szykują się do ataku.

Dwa scenariusze

Z uwagi na położenie indeksu, wydarzenia w najbliższym czasie mogą mieć duże znaczenie dla koniunktury. Optymistyczny scenariusz - pokonanie oporu - nie pozostawi wątpliwości, że to popyt króluje na rynku. Ostrożnie można szacować, że ruch w górę powinien wynieść S&P 500 przynajmniej na wysokość ok. 1260 pkt, czyli o ok. 50 pkt względem grudniowego szczytu. Dlaczego 50 pkt? Tyle właśnie wynosi różnica między wspomnianym szczytem (1213 pkt) a styczniowym dołkiem (1163 pkt). To optymistyczny scenariusz.

Nie można jednak wykluczyć, że oporu nie uda się pokonać i S&P 500 będzie testować w efekcie wsparcie w postaci dolnej linii kanału wzrostowego. Sytuacja jest o tyle niekorzystna, że bariera ta znajduje się już bardzo blisko obecnego poziomu notowań i w przypadku większej wyprzedaży z łatwością zostanie pokonana. W takim przypadku oczekiwać będzie można spadku do 1164 pkt, czyli styczniowego minimum. Tym samym średnioterminowy trend zmieniłby się ze wzrostowego na boczny. Powyższe scenariusze dotyczą także innego ważnego indeksu znajdującego się w bardzo podobnej sytuacji technicznej - średniej przemysłowej DJIA.

Czynnikiem budzącym niepokój są negatywne dywergencje sygnalizowane przez MACD. Teraz wskaźnik znajduje się znacznie poniżej szczytu jeszcze z listopada ub.r. Od tego czasu MACD wyraźnie nie nadąża za samym indeksem. Co mogą sygnalizować te rozbieżności? Warto zauważyć, że bardzo podobne dywergencje były widoczne na wykresie S&P 500 niemal dokładnie rok temu. Wówczas zapowiadały one wyhamowanie hossy i kilkumiesięczny trend boczny. Dywergencje są ważną wskazówką, ale nie da się przesądzić, że zadziałają już teraz. Niewykluczone że na razie nie powstrzymają dalszej zwyżki, a ich konsekwencje objawią się dopiero za kilka miesięcy.

Nasdaq ciągle słaby

Niestety, brak pozytywnych sygnałów ze strony amerykańskiego rynku technologicznego. Sytuacja na wykresie Nasdaq Composite zupełnie nie potwierdza bliskiej perspektywy kontynuacji hossy w przypadku pozostałych indeksów. Nasdaq pozostaje bowiem w średnioterminowym trendzie spadkowym, w którym kolejne lokalne szczyty położone są coraz niżej. Można odnieść wrażenie, że indeks technologiczny zamiast szykować się do odbicia, zmierza do wsparcia na wysokości styczniowego dołka (2008 pkt). W efekcie już od grudnia maleje siła relatywna względem S&P 500.

Nasdaq jest też o tyle w gorszej sytuacji, że w jego przypadku trzeba będzie dłużej czekać na ewentualny sygnał kupna w postaci przebicia grudniowego szczytu. Na dodatek maksimum to praktycznie pokrywa się z tym ze stycznia ub.r. Ta "podwójna" bariera stojąca przed rynkiem technologicznym może okazać się trudna do pokonania. Z drugiej strony, gdyby to się udało, można będzie oczekiwać znacznie szybszych zwyżek w segmencie spółek technologicznych w porównaniu z szerokim rynkiem. Wynika to z obserwowanych w przeszłości prawidłowości - w okresach gdy rósł cały rynek, zwyżkowała siła relatywna indeksu Nasdaq.

Ożywienie w JaponiiNa pozostałych najważniejszych światowych rynkach akcji panują na ogół niezłe nastroje. Europejskie indeksy są blisko szczytów hossy. Warto zwrócić uwagę na wyraźne ożywienie na giełdzie japońskiej. Nikkei 225 zbliża się do 12 tys. pkt, gdzie ostatnio znajdował się w połowie ub.r. Średnioterminowy trend wzrostowy trwa od początku grudnia i w tym czasie stopniowo rośnie też siła relatywna względem S&P 500. Zwyżka ta jest konsekwencją wcześniejszego przebicia linii tendencji spadkowej obejmującej długi okres kwiecień-listopad 2004. Niestety, Nikkei ma przed sobą ciężkie zadanie do wykonania. Barierą dla zwyżki są dwa szczyty - pierwszy z połowy ub.r. (tuż poniżej 11900 pkt) oraz drugi z kwietnia ub.r. (12164 pkt). Ten drugi jest jednocześnie trzyletnim maksimum indeksu. Ich pokonanie byłoby sygnałem, że do Tokio powraca hossa.