Idzie maj, czas przelotnych flirtów, przeciągłych spojrzeń i płomiennych wyznań... W ciągu ostatnich kilku lat nawet wiosna nie sprzyjała doniosłym korporacyjnym mariażom czy nawet niewinnym miłostkom. Nic dziwnego, kochankowie z wężem w kieszeni, skoncentrowani na cięciu kosztów i nadzorze korporacyjnym nie są uważani za dobrą partię, skoro i na pierścionek zaręczynowy poskąpią. A na ślub może nie zgodzić się zazdrosna matka-akcjonariusz, w obawie, że rozrzutna żona zrujnuje jedynaka. Czy wiosna 2005 roku sprawi, że serca prezesów zabiją mocniej, tak że nie będą mogli oprzeć się sexy-kandydatkom i zdecydują się na fuzje lub przejęcia?
Z modą na korporacyjny celibat zerwał ostatnio Procter & Gamble, hucznie ogłaszając zaręczyny z Gillette, warte 54 miliardy dolarów. Czarowi marki, 128-letniej historii i doświadczenia AT&T nie oparł się też młody i energiczny SBC. Różnica wieku i bagaż doświadczeń nie były przeszkodą dla nowożeńców. Wiele spółek czeka obecnie na zgodę akcjonariuszy lub coraz intensywniej rozgląda się po rynku w poszukiwaniu tej jednej, jedynej. Coraz więcej samotnych panien i zblazowanych kawalerów poczuło przypływ energii wynikający z osiągnięcia dobrych wyników za rok poprzedni i wypatruje szansy na rozkwit w złapaniu dobrej partii. Stara kawalerka stała się już trochę za ciasna i akcjonariusze zadają pytania o nowe pomysły na rozwój. Nowa fala fuzji i przejęć wisi w powietrzu...
Czy światowe rynki doczekają się tak hucznych weselisk, jak AOL z Time Warner, Manessmanna z Vodafone czy też Exxona z Mobilem? Na razie spółki po cichutku dają na zapowiedzi i szykują skromniutkie śluby, bez większego rozgłosu. Nic dziwnego, skoro niektóre spektakularne weseliska zakończyły się w morzu łez i goryczy. Bo to albo panna okazała się inna od wyobrażeń kawalera i początkowa sielanka kończy się praniem rodzinnych brudów na forum publicznym, jak w przypadku AOL i Time Warner. Albo wspólne gospodarstwo i trudy codziennego życia nie służą rozkwitowi jakże wspaniale zapowiadającego się związku, jak w przypadku Daimlera Benza i Chryslera. Szczególnie rozrzutne i niefrasobliwe pary razem doprowadziły do całkowitego bankructwa rodzinnego biznesu, jak w przypadku WorldComu i MCI, mimo że pamiętnej fuzji, wartej 37 miliardów dolarów, pobłogosławili najznamienitsi analitycy giełdowi. W obliczu możliwości mezaliansu, spółki są dziś o wiele ostrożniejsze niż w końcu lat 90.
Miłości od pierwszego wejrzenia zakończonej ślubem nie są dziś również tak jak kiedyś przychylni akcjonariusze. Trudno się dziwić, skoro według badań przeprowadzonych na rynku amerykańskim i opublikowanych w lutowym wydaniu "The Economist", na małżeństwach zawartych w latach 1998-2001 akcjonariusze stracili 134 miliardy dolarów. To dużo, jak na finansowanie porywów serca niesfornych nastolatków. Tym razem rada rodzinna nie da się zwieść powierzchownemu urokowi blond-piękności czy napiętym bicepsom kawalera. Wnikliwej kontroli zostanie poddany posag wnoszony przez pannę i to, czy po fali miłosnych zachwytów pan młody będzie w stanie utrzymać rodzinę i spełnić jej oczekiwania.
Miłość miłością - ale rozsądek przede wszystkim. Po tak wielu gorzkich lekcjach, które wynieśli menedżerowie, istnieje nadzieja, że nadchodząca fala fuzji i przejęć będzie czymś więcej niż krótkofalową eksplozją korporacyjnych hormonów i stworzy podstawy budowania wartości dla akcjonariuszy w przyszłości. Chociaż tak samo mówiło się w czasie fali połączeń lat 90., które miały się kierować zasadą odpowiedniego doboru kandydatów i zapewnić młodym długie i szczęśliwe życie.
