To był punkt zwrotny, który zapoczątkował lawinę zmian sposobu zarządzania w obszarze finansów. Charakterystyczne dla ery przed Enronem było kojarzenie CFO głównie z rejestracją działań gospodarczych oraz sprawozdawczością. Obecnie większy akcent stawia się na zarządzanie ryzykiem i zapewnienie poprawnej realizacji polityki i procedur w przedsiębiorstwie oraz współuczestniczenie w kształtowaniu i realizacji strategii.
Zmiany legislacyjne dotychczas w największym stopniu dotknęły amerykańskie przedsiębiorstwa notowane na giełdzie. Również firmy z kapitałem amerykańskim działające na polskim rynku stały się pionierami szeroko zakrojonych zmian dostosowawczych ukierunkowanych na spełnienie wymagań związanych z uprawomocnieniem w 2002 r. aktu Sarbanesa-Oxleya. W centrum uwagi ponownie znalazły się takie zagadnienia jak organizacja i działanie komórek kontroli wewnętrznej, kodeks etyczny kontrolera, przygotowanie i audyt sprawozdań finansowych, standardy i niezależność oceny wyników przedsiębiorstwa.
Obecnie także zarządy polskich przedsiębiorstw zaczynają baczniejszą uwagę zwracać na zminimalizowanie ryzyka powstawania nadużyć i niedociągnięć w obszarze zarządzania finansami. Dbałość zarówno o utrzymanie zaufania akcjonariuszy, jak i rzetelność w komunikowaniu sytuacji przedsiębiorstwa stają się istotnym elementem, mającym wpływ na kształtowanie pozycji rynkowej.
Potrzeba nowego modelu realizacji funkcji CFO, którego działanie będzie podporządkowane zasadom powszechnie zrozumiałym zarówno dla jednostek wewnętrznych, jak i zainteresowanych stron zewnętrznych wymaga ponownego gruntownego przemyślenia roli CFO i jego zakresu odpowiedzialności.
W kontekście obecnego otoczenia rynkowego, nowych wyzwań i odpowiedzialności za wyniki finansowe przedsiębiorstw zdefiniowano wiele hipotez na temat rozwoju sytuacji, jakkolwiek szczególnie często spotykamy się z następującymi stwierdzeniami: