Bez kropki nad "i"

Głównie dzięki końcowemu fixingowi WIG20 zdołał zakończyć notowania trochę powyżej kluczowego w obecnej sytuacji wsparcia zlokalizowanego w rejonie

2750 pkt. Nie zmienia to jednak ogólnego obrazu rynku.

Optymiści są w bardzo dużych kłopotach i niewiele wskazuje, by ich sytuacja miała się szybko

poprawić.

Tym razem analiza techniczna okazuje się trafną wskazówką rozwoju sytuacji. Przełamanie w drugiej połowie maja zarówno przez WIG jak i WIG20 rocznych linii trendu rosnącego sugerowało, że spadek nie ma tymczasowego charakteru. Sesje z tego tygodnia taką diagnozę potwierdzają. Jednocześnie trzeba stwierdzić, że ani w przypadku WIG ani WIG20 nie doszło wczoraj do ostatecznego rozstrzygnięcia. Za takowe będzie można uznać zniżkę poniżej 2750 pkt dla wskaźnika blue chips. To otworzy drogę do spadku przynajmniej do jesiennej górki uformowanej przy 2565 pkt.

Uwagę zwracał wczorajszy wzrost dolara na świecie. Wobec euro podrożał o przeszło 1,5 centa. Z technicznego punktu widzenia wygenerowany został silny sygnał kupna amerykańskiej waluty, gdyż doszło do zakończenia trzytygodniowej konsolidacji w obszarze 1,27-2,295. Zakładając, że trwająca od początku marca do połowy maja zwyżka euro wobec dolara była jedną z przyczyn odporności złotego (i innych walut z naszego regionu) na zawieruchę, jaka przetoczyła się przez rynki walutowe w Turcji, RPA, czy w Brazylii, istnieje obawa o spadek notowań naszego pieniądza w najbliższym czasie.

Do szczytu z początku września 2005 r. powróciła cena ropy naftowej. Przełamanie tego wsparcia (67,7 USD za baryłkę gatunku Brent) zapowiadało umocnienie spadkowej tendencji na rynku tego surowca. Realna stałby się wtedy zniżka w okolice 55 USD, co zapewne przyczyniłoby się do utrwalenia negatywnego nastawienia do spółek paliwowych. W wyniku trzyletniej hossy ich udział w kapitalizacji giełd na całym świecie, a tym samym wpływ na indeksy, wyraźnie się zwiększył. Było to korzystne wtedy gdy ropa drożała, ale ma negatywne konsekwencje w trakcie spadku ceny tego surowca.