Niespokojnie przed Świętami

Trochę niespodziewanie ostatnie sesje przed świętami upływają w niespokojnej atmosferze. Poniedziałkowa sesja w USA nie przyniosła dobrych informacji posiadaczom akcji, wczorajsza też nie dała powodów do zadowolenia. Przed rozpoczęciem sesji za oceanem powodów do osłabienia koniunktury można było upatrywać w Tajlandii. Choć tamtejsza giełda pod względem

kapitalizacji jest podobnej wielkości jak warszawska, to jednak ostra przecena na którymś z parkietów zawsze wzbudza zaniepokojenie. Po południu zaczęły nadchodzić

sygnały, że władze tajlandzkie

wycofają się z kar za szybkie

wycofywanie kapitału, co miało szanse uspokoić nastroje. Jednak opublikowano dane o inflacji

producentów, które znacząco

w górę odbiegały od oczekiwań.

Czy rzeczywiście był tu jakiś powód do niepokoju? W ujęciu rocznym wskaźnik PPI wyniósł 0,9 proc., a po pominięciu cen żywności i paliw 1,8 proc. Ta druga wartość była niepokojąca, bo wyraźnie przekraczała 12-miesięczną średnią,

poniżej której znajdowała się

od jesieni 2005 r. Dlaczego jednak nie zareagowały na to obligacje

ani dolar? Rentowność pozostawała na poziomie z poniedziałku, dolar wczoraj osłabił się. Mogły na to

wpłynąć listopadowe dane z rynku nieruchomości. Nie były tak

złe jak miesiąc wcześniej, ale

wykazały trwające szybkie

ochłodzenie koniunktury w tym

sektorze.

Jak wychwycić, że S&P 500, rosnący nieprzerwanie od ponad 130 sesji i w największym stopniu od trzech lat (licząc od czerwcowego dołka), rozpoczyna mocniejszą korektę? Najlepszą metodą jest chyba czekanie na to aż indeks spadnie o więcej niż 1,8 proc. od szczytu. To oznaczałoby najgłębszą zniżkę od pięciu miesięcy. Odliczając 1,8 proc. od piątkowej górki otrzymujemy 1401 pkt jako barierę, której przekroczenie byłoby złym sygnałem dla amerykańskiej giełdy. Otwierałoby to drogę do odreagowania trwającej od połowy czerwca fali zwyżkowej, co sprowadziłoby S&P 500 przynajmniej do 1326 pkt, czyli majowego maksimum.