Wczorajsza zwyżka indeksu umocniła diagram powyżej pokonanej wcześniej linii średniookresowej tendencji spadkowej z lipca ub.r. Jednocześnie przełamany został krótkookresowy poziom oporu na wysokości lokalnego szczytu z 23.03.1999 r. W tym układzie kolejną barierę podażową tworzą okolice wierzchołka z 11.01.1999 r. na linii ok. 14 700 pkt. Mimo podjętych prób, obszar ten nie został jak dotąd pokonany, ale nie należy w kolejnych okresach wykluczyć testów tej granicy. Powyższy poziom można również rozpatrywać w kontekście innego obszaru oporu, bowiem szczyt ze stycznia powstał w obrębie strefy ok. 14 550-14 860 pkt., wyznaczonej przez dna z początku i połowy czerwca ub.r. Rejon ten po przełamaniu jako wsparcie może obecnie stanowić potencjalny opór dla aprecjacji. W przypadku skuteczności obu tych obszarów i ewentualnego wystąpienia ruchu spadkowego, istotne jako wsparcie mogą okazać się okolice linii trendu wzrostowego z października 1998 r., obecnie znajdującej się na wysokości ok. 13 950 pkt. Poprawę koniunktury sygnalizują również wskaźniki techniczne. MACD nadal zwyżkuje w strefie dodatniej powyżej swej średniej. Krótkoterminowy trend wzrostowy w strefie neutralnej kontynuuje również RSI, a na uwagę zasługuje pokonanie poziomu szczytu z 23 marca br., który stanowił jeden z potencjalnych oporów.
JACEK BUCZYŃSKI
BM PBK SA
