Nowością jest możliwość przeprowadzania wywiadu środowiskowego przez organ gminy przyznający dodatki. W wyniku wywiadu gmina może np. ustalić, że mimo niskich dochodów wykazanych w deklaracji faktyczny stan majątkowy wnioskodawcy nie uzasadnia przyznania mu pomocy finansowej na mieszkanie. Ograniczono wysokość przyznawanych dodatków mieszkaniowych do 70 proc. wydatków przypadających na normatywną powierzchnię użytkową lokalu. Do dochodu niezbędnego do otrzymania dodatku nie będzie wliczany zasiłek pielęgnacyjny. Wprowadzono ograniczenie dotyczące powierzchni mieszkania, tj. powierzchnia użytkowa mieszkania nie może przekroczyć powierzchni normatywnej o więcej niż 30 proc. albo o więcej niż 50 proc. pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60 proc. Jeżeli w mieszkaniu mieszka osoba niepełnosprawna poruszająca się na wózku lub inwalida, którego niesprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, powierzchnię normatywną zwiększa się o 15 m kw. Od 2005 r. zaś, dzięki podwyższeniu progów dochodowych (ze 150 do 175 proc. najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i ze 100 do 125 proc. tej emerytury w gospodarstwie wieloosobowym) rozszerzy się krąg uprawnionych do dodatku. Szczegółowe przepisy dotyczące wykazu i wysokości wydatków za zajmowane mieszkanie stanowiących podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego, sposobu ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału, a także wzory: wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego i deklaracji o przychodach gospodarstwa domowego zawiera rozporządzenie Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. "w sprawie dodatków mieszkaniowych".
(PAP)
