Wszystkie lokalne maksima indeksu WIG20 we wrześniu (11, 17, 23, 26 września) usytuowane są na coraz niższych poziomach. Rynek po raz kolejny szykuje się do testowania silnej strefy wsparcia. Z pewnością wpływ na jego osłabienie ma sytuacja na giełdach zagranicznych. Kolejne złe informacje wywołały bardzo silne, choć chyba jeszcze nie paniczne fale spadkowe, co najważniejszym indeksom pozwoliło ustanowić nowe minima.
Podczas globalnych spadków warszawski parkiet cechuje się relatywną "siłą", widać to było choćby na sesji wczorajszej. Podczas korekt technicznych, które mają jednak większy zasięg, na przykład, na indeksach zachodnioeuropejskich, "siły" tej nie widać... Dlaczego? W dużej części nie chodzi prawdopodobnie o żadną siłę ani słabość - z wielu powodów, zarówno specyficznych dla Polski (duża rola OFE w łącznym popycie), jak i dla regionu (malejące ryzyko inwestycyjne) beta WIG w stosunku do indeksów globalnych jest mniejsza od 1.
Z pewnością jest to jeden z powodów faktu, iż w III kwartale br. DJIA stracił 20%, DAX - 40%, a WIG20 "jedynie" 15%. Trudno jednak mieć powody do dumy - strata pozostaje stratą i nie ma powodu, by chwalić się, że jest ona mniejsza od jakiejś innej straty...
Zachowanie indeksów w III kwartale ma jeszcze jeden skutek: jeżeli zagraniczne spółki spadają szybciej niż polskie, to będą one w rezultacie atrakcyjniejsze cenowo - to z kolei wpływa na atrakcyjność całych rynków i ich zachowanie w przyszłości. Niezależnie od oceny całych rynków prawie w każdej sytuacji można znaleźć pojedyncze, niedowartościowane akcje; takie podejście analityczne na razie przynosi zyski w roku 2002.
Zwróć uwagę:
