Praktycznie od początku 2001 r. różnica między stopami Narodowego Banku Polskiego a inflacją utrzymuje się na poziomie 6-7 pkt procentowych. I to mimo głębokich redukcji oprocentowania w banku centralnym. Ekonomiści wprawdzie zastrzegają, że rozbieżność między bieżącą stopą procentową a inflacją nie jest właściwym wskaźnikiem do oceny polityki pieniężnej, jednak nie przeczą, że jest ona restrykcyjna.
- Jeżeli oceniać politykę pieniężną po rezultatach, a więc po poziomie inflacji i oczekiwań inflacyjnych, to jest ona restrykcyjna - powiedział Jacek Wiśniewski, szef biura prognoz i analiz banku Pekao SA. - Przyznaje to sam bank centralny, jako że nie skończył się jeszcze cykl obniżania stóp procentowych. A to oznacza, że są one powyżej optymalnego poziomu.
Jego zdaniem, także pod względem realnych stóp procentowych można oceniać dotychczasową politykę pieniężną jako ostrą. Ekonomiści, mówiąc o stopach realnych, mają na myśli różnicę między prognozowaną, np. za 12 miesięcy, inflacją i bieżącym oprocentowaniem w banku centralnym.
- Sądzimy jednak, że na koniec tego roku widać będzie znaczny spadek stóp realnych, gdyż spodziewamy się inflacji na poziomie 2%, a stopy interwencyjnej w wysokości ok. 5,5% - powiedział J. Wiśniewski.
- Realne stopy procentowe są wysokie, co widać zwłaszcza w porównaniu z innymi krajami naszego regionu - powiedział Piotr Bujak, ekonomista BZ WBK.
