Wyjątkowa siła naszego rynku to rezultat splotu kilku korzystnych czynników. Spośród nich za najważniejsze należy uznać długotrwałą akumulację akcji w portfelach OFE, skuteczne procesy restrukturyzacyjne i stopniową poprawę wyników finansowych w wielu spółkach, bliską perspektywę wejścia do UE (pobudzającą żywe wśród inwestorów zagranicznych wspomnienie procesów konwergencji), a także napływ w ostatnich miesiącach środków do TFI. Nie bez znaczenia jest też brak podaży nowych akcji oraz korzystna sytuacja na rynkach zagranicznych, które nie generują na razie sygnałów sprzedaży. Zakończenie trwającej od kwietnia tendencji wzrostowej na świecie postrzegane jest jako największe potencjalne zagrożenie dla koniunktury na naszej giełdzie.
"Hossa" na światowych rynkach akcji to rezultat powszechnej wiary w ożywienie gospodarcze w II połowie br. Jego skala może okazać się jednak ostatecznie nieznaczna. Mimo że od zakończenia boomu nowej gospodarki minęły już przeszło 3 lata, liczne przejawy nierównowagi w amerykańskiej gospodarce uległy jedynie utrwaleniu. Deficyt obrotów bieżących utrzymuje się na rekordowym poziomie, podobnie jak zadłużenie sektora prywatnego. Z kolei stopa krajowych oszczędności osiągnęła nowy dołek. Spłata zadłużenia przez konsumentów nie będzie możliwa bez wzrostu dochodów lub ograniczania wydatków. Na to pierwsze trudno jednak liczyć, bo w trakcie trwającego już od siedmiu kwartałów ożywienia (według klasyfikacji NBER), zatrudnienie w sektorze prywatnym zmalało o ponad 1,2 mln osób.
Pięciomiesięczna fala wzrostowa na rynku amerykańskim jest zatem wyłącznie korektą 3-letniej bessy. Obecnie wielu inwestorów oczekuje spadków w ramach tej fali. Być może na przekór tym oczekiwaniom będziemy jednak świadkami kolejnej odsłony wzrostów (w przypadku S&P 500 co najmniej do poziomu 1070 pkt). Takiemu scenariuszowi sprzyja charakter fali B - towarzyszący jej wzrost podyktowany wiarą w to, że najgorsze minęło oraz obawą przed utratą zysków mają bardzo gwałtowny charakter i nie są przerywane dłuższymi korektami.
