Wczorajsza świeca idealnie się wkomponowała w obowiązujący trend boczny. Po kolejnym, pełnym nadziei, podejściu do górnego ramienia formacji trójkąta mamy kolejną świecę w kształcie szpulki. Dokładnie tak samo, jak przy poprzednich testach tego poziomu oporu. I choć szpulka sama w sobie nie ma definitywnie złowieszczej wymowy, to jednak nie sposób zauważyć wyraźnego wzrostu obrotów, co znacznie pogarsza krótkoterminową sytuację techniczną. Jest bowiem całkiem prawdopodobne, że owy wzrost obrotów wiąże się z dystrybucją i teraz indeks, pracując niczym dobrze nakręcony zegarek, podąży w kierunku dolnego ramienia trójkąta, tj. w kierunku 1650 pkt.
Taki schemat WIG20 może wykonać i tym razem, gdyż należy także zauważyć, ze dobrze sprawdzający się w ostatnim czasie Ultimate Oscillator, odbił się w dół, pomimo niewielkiego wzrostu indeksu, od swojej spadkowej linii trendu, a także od linii równowagi. W związku z powyższym, wszyscy ci, którzy liczyli na to, iż tym razem dojdzie do wybicia, znowu się pospieszyli z wnioskami. Inne sygnały, takie jak zamknięcie indeksu powyżej swojej średniej kroczącej z 45 sesji w zasadzie można zbagatelizować. Jest to obecnie mało wiarygodne źródło informacji z uwagi na fakt, iż indeks bardzo często podczas trwającego trendu przeplatał się ze swoją średnią, generując tym samym fałszywe sygnały. Za odbiciem w dół opowiada się także Price ROC, a także RSI 14, który to ugrzązł pod swoją linią oporu.
Nie należy się spieszyć z zajmowaniem pozycji w akcjach, w obawie, że rynek nam ucieknie do góry i nie będziemy partycypować w zwyżkach. Pośpiech jest złym doradcą i nawet pokonanie bariery 1700 pkt nie powinno zostać odczytane jako długoterminowy sygnał kupna. Bowiem opory nawarstwiają się średnio co 10 pkt w przedziale pomiędzy poziomami 1700-1730 pkt. Dlatego też trzeba w dalszym ciągu uzbroić się w cierpliwość i poczekać na definitywne wybicie z trendu bocznego, którego kierunek wcale nie został jeszcze przesądzony. A do czasu wybicia pozostaje jedynie chłodna spekulacja w obrębie trójkąta.
