Kiedy należy się cieszyć?

Mój kandydat przychodzi na rozmowę z wielkim uśmiechem na twarzy. To jest niezwykły widok.

Mój kandydat przychodzi do mnie z wielkim uśmiechem na twarzy. To jest tak niezwykły widok, że na początku pytam, czy zawsze nastawia się tak optymistycznie i radośnie do rozmowy? Odpowiada:

- Absolutnie tak. A dodatkowo, czekając na pana, dostałem telefon od szefa. Wygraliśmy przetarg i otworzymy dzisiaj szampana.

Odpowiadam: "Gratuluję", a zarazem myślę: Takiego zadowolonego kandydata będzie trudno namówić do zmiany pracy. Jednak po godzinnej rozmowie udało mi się przekonać go do spotkania z moim klientem. Cieszę się, bo jest bardzo fajny. Przekazuję tę dobrą wiadomość klientowi telefonicznie. Klient przyjmuje informację z zadowoleniem, ale chłodno. Uzasadnia swą ostrożność, mówiąc, że należy pamiętać, iż nie powinno się cieszyć za wcześnie. Przy tej okazji zacząłem się zastanawiać, kiedy moja praca pozwoli mi na to, by się cieszyć?

- Kiedy klient decyduje się dać nam zlecenie?

- Nie, bo nie wiadomo do końca, jak trudne ono się okaże.

- Kiedy znajdziemy najlepszego kandydata?

- Nie, bo nie wiadomo, czy dogada się on z klientem.

- Kiedy kandydat i klient się dogadają?

- Nie, bo nie wiadomo, czy kandydat nie dostanie kontroferty.

- Kiedy kandydat pojawi się pierwszego dnia w nowej pracy?

- Nie, bo nie wiadomo, czy się sprawdzi.

- Kiedy kończy się okres "gwarancji" na kandydata? Nie, bo nie wiadomo, jak ocenić przyszły wkład kandydata w rozwój firmy.

- Za pięć lat, kiedy kandydat dostanie ponowny awans?

- Nie, bo zwykle nikt nie pamięta za pośrednictwem kogo taki dobry kandydat został zatrudniony.

- Czyli kiedy?

Wszystko, co dotyczy kapitału ludzkiego jest płynne, zmienne i dynamiczne. Cieszę się, że rok po roku, każdego dnia i każdego ułamka sekundy odkrywam coraz więcej z tego skarbu.