Psychologiczne podłoże hossy na polskim rynku akcji na przestrzeni ostatnich kilku tygodni uległo pewnej zmianie. Świadczy o tym przede wszystkim coraz wyższa dodat-
nia baza na kontraktach. Zgodnie z kontrariańską interpretacją tego zjawiska stwarza do ryzyko spadków. Rodzi się w związku z tym niebezpieczeństwo realizacji zysków z inwestycji przez zagranicznych inwestorów już w styczniu. Z drugiej strony trzeba powiedzieć, że żadnych istotnych sygnałów sprzedaży wciąż nie ma. W tej sytuacji najbezpieczniej założyć, że w pierwszych tygodniach Nowego Roku dotychczasowy trend wzrostowy będzie kontynuowany.
Pewne zdziwienie może budzić znaczne rozwarstwienie indeksów środkowoeuropejskich. Trochę zaskakiwać musi fakt, że o ile w przypadku naszego rynku indeksy dawno przebiły swe jesienne maksima, o tyle zarówno BUX, jak i PX50 nie były w stanie tego dokonać. Paradoksalnie wiązać można to z nieco niższym bieżącym tempem wzrostu gospodarczego w Polsce (3,7 %) niż w Czechach (4,9 %) i na Węgrzech (4,5 %). Możliwe, że przedstawiciele zagranicznych funduszy sądzą po prostu, iż w przypadku naszego kraju znajdujemy się w najmniej zaawansowanej fazie cyklu koniunkturalnego. A ponieważ rynek dyskontuje przyszłość, to w naszym przypadku skala ewentualnej poprawy wspomnianego tempa może być w roku następnym największa.
Ponadto, co równie ważne, krajowe procesy inflacyjne wygasają. Indeks CPI spadł w XI 2005 do dawno nienotowanego poziomu 1,0% co stwarza szanse na to, że prawdopodobieństwo kolejnej obniżki stóp procentowych przez RPP staje się wyższe, niż można było tego oczekiwać jeszcze na początku jesieni. Argument inflacyjny jest o tyle ważny, że jak to wynika z badań międzynarodowych między poziomem inflacji a poziomem wskaźnika P/E występuje zależność o charakterze ujemnym. Skoro tak to można przyjąć, że choćby z tego powodu naszego blue chipy mają prawo do wyższej wyceny niż konkurenci z Pragi i Budapesztu.
Zwróć uwagę:
