Sierpniowa słabość

Pomimo dobrej generalnie koniunktury na światowych rynkach w sierpniu polskie indeksy nie potrafiły przebić maksimów z poprzedniego miesiąca. Co więcej, bazując na danych banku inwestycyjnego Morgan Stanley, można

powiedzieć, że nasz rynek był do dzisiaj w tym miesiącu najsłabszy w gronie rynków wschodzących. Szukając Źródeł owej słabości, można znaleźć je w niskiej aktywności inwestorów zagranicznych. Ponieważ Wigometr wciąż wskazuje na dużą liczbę pesymistów, nie można wykluczyć scenariusza,

według którego na przestrzeni

najbliższych dni zawitają jeszcze do nas krótkoterminowe zwyżki.

Patrząc z kolei w dłuższej perspektywie, wydaje się, że po tradycyjnej jesiennej korekcie spadkowej pojawi się dogodna okazja do kupna. Warto bowiem zauważyć, że jak to wynika z danych historycznych, zarówno rok przedwyborczy w USA, jak i rok samym tamtejszych wyborów prezydenckich są generalnie bardzo udane nie tylko dla Wall Street, ale i dla polskiej giełdy. Możemy się o tym przekonać, przypominając sobie wzrost WIG w okresie od I 1995 do XII 1996, od I 1999

roku do XII 2000 roku i od I 2003 do XII 2004. Z tego powodu myślę, że mogące pojawiæ się w najbliższych tygodniach spadki powinny być tylko korektę długoterminowej hossy, a nie początkiem głębokiej bessy.

Scenariusz ten jest realny przede wszystkim dlatego, że pojawiają się coraz częściej informacje mogące sugerować bliskość zakończenia fazy zaostrzanie polityki pieniężnej w USA. Dostrzegalne są przede wszystkim sygnały świadczące o spowolnieniu gospodarczym w Stanach Zjednoczonych. Nie wywołuje to wcale paniki na rynkach dojrzałych. Co więcej, napływają dane o niższej od oczekiwań inflacji w USA. Patrząc z kolei na krajowe czynniki makroekonomiczne, można zauważyć, że z cyklicznych raportów NBP wynika, iż nakłady inwestycyjne będą dalej przyrastać. Dodatkowo udział kredytów w strukturze Źródeł finansowania inwestycji rośnie. Tym samym zwiększa się prawdopodobnie dostępność kredytów dla firm. Szanse na kontynuację, mogącego być przesłankę wzrostów cen akcji, boomu inwestycyjnego w kolejnych latach są więc znaczące.