Łabędzi śpiew akcji

Rynek akcji zachował się słabo w minionym tygodniu, co mogło zaskoczyć tych uczestników rynku, którzy oczekiwali, że nadchodzi właśnie najlepszy okres roku.

Okazana podczas ostatnich

sesji słabość nie może natomiast zaskakiwać, jeśli zakłada się, że gospodarka światowa minęła już szczyt koniunktury i wchodzi

powoli w okres cyklicznego spowolnienia, a rynki akcji zareagują na to spowolnienie w typowy sposób. Tak naprawdę dziwić może raczej pewna obojętność inwestorów np. wobec wieści napływających choćby z rynku nieruchomości w USA. W końcu największy od dziesiątków lat spadek cen domów i brak wyraźnych

przesłanek, by oczekiwać odwrócenia tej tendencji, może być sygnałem pękania kolejnej spekulacyjnej "bańki". Ostatnie dni pokazują

jednak, że najwyraźniej odporność rynku zaczyna selektywnie słabnąć. Porównanie tegorocznego wykresu kursu akcji KGHM do wykresu z 2000 roku mówi zresztą samo za siebie. W ciągu najbliższych 2 tygodni ceny miedzi mogą się odbić w górę, ale biorąc pod uwagę rosnące - i już najwyższe od 2,5 roku - zapasy tego metalu oraz słabnące tempo wzrostu gospodarczego na świecie, w ciągu kilku miesięcy cena miedzi powinna znaleźć się poniżej poziomu 5000 USD za tonę.

O ile w czerwcowym dołku niektóre miary globalnego nastroju wobec akcji osiągnęły rzadko obserwowane minima, które

z dużą wiarygodnością zapowiadały wielomiesięczne odbicie cen

akcji w górę (np. sondaż AAII),

to obecnie - 5 miesięcy później - przegląd różnych wskaźników sugeruje, że mamy do czynienia z sytuacją raczej odwrotną. Podobnie różne miary poziomu globalnej awersji do ryzyka typu VIX

czy spread indeksu obligacji

rynków "wschodzących" EMBI

znajdują się na tak niskich

poziomach, że w ciągu

najbliższych kilku miesięcy należy oczekiwać raczej spadku apetytu na ryzyko.

Na krótką metę WIG20 powinien odbić się od osiągniętego w czwartek wsparcia w okolicach 3 100 punktów i do końca listopada narysować "prawe ramię" tworzącej się od października formacji odwrócenia trendu.