Zaginiona korekta

Hipoteza dotycząca negatywnego wpływu noworocznej podwyżki VAT w Niemczech na koniunk-

turę gospodarczą w tym kraju i w Polsce okazała się błędna. Styczniowe wartości takich indeksów klimatu koniunktury w Niemczech jak PMI oscylowały w pobliżu 7-letnich maksimów, a w Polsce 16,4-proc. dynamika produkcji przemysłowej

w styczniu to najlepszy wynik od maja ub.r.

W okresie minionej dekady 16,4-proc. dynamika produkcji przemysłowej była spójna z ok.

47-proc. roczną zmianą WIG. Przez przypadek na ostatniej sesji stycznia wartość tego indeksu była wyższa niż przed rokiem o 44,1 proc. W przypadku produkcji budowlano-montażowej oczywiście decydujące znaczenie miała pogoda, ale i tak najwyższa w historii 60,9-proc. dynamika roczna robi wrażenie. W tym kontekście ponad 130-proc. dynamika roczna indeksu WIG-Budownictwo nie może dziwić. Rekordowe wykorzystanie mocy produkcyjnych w polskiej gospodarce sugeruje zaś, że trwający "boom" inwestycyjny ma jeszcze przed sobą długie życie.

Jakkolwiek doskonałe wyniki polskiej gospodarki zanotowane w styczniu w pełni uzasadniały dobrą koniunkturę na warszawskiej giełdzie w minionych tygodniach, to nie można z tego wyciągać zbyt kategorycznych wniosków

na temat najbliższej przyszłości rynku.

Gdy w maju zeszłego roku rozpoczynała się 25-proc. korekta

WIG20 produkcja przemysłowa rosła w tempie 19,1 proc. W warunkach globalnego wzrostu awersji do ryzyka lokalne fundamenty nie odgrywają - przez chwilę - decydującej roli. 40-tygodniowy cykl sugeruje, że kolejna korekta rynku powinna zakończyć

się w okolicach przełomu I i II kwartału.

Tymczasem nie można specjalnie myśleć o końcu korekty z tej prostej przyczyny, że żadna korekta warta tej nazwy na rynku nie nastąpiła. Warto jednak pamiętać, że majowe spadki rozpoczęły się praktycznie bez żadnego ostrzeżenia, a obecna struktura techniczna zachodnich indeksów jest kopią tej z kwietnia-maja. Powtórki scenariusza sprzed 9 miesięcy nie można więc wykluczyć.