Skoro jesteśmy w fazie przemyśleń, czy obecna sytuacja na rynku kapitałowym to tylko korekta, kryzys, czy też etap bessy, warto skoncentrować się na badaniu zależności długoterminowych na wykresach, dlatego że szczególnie tam możemy doszukać się odpowiedzi na nurtujące pytania. Spójrzmy dla odmiany w tym tygodniu na rynki Azji, gdzie flagowy Nikkei225 wydaje się najbardziej odpowiedni do bliższego zbadania ruchów w długim terminie.
Gdy otworzymy indeks na świeczkach miesięcznych w okresie od 1991 roku, będziemy w stanie nanieść dwie linie równoległe, tworzące bardzo techniczny kanał spadkowy. Kreślimy na nim dwa szczyty, tzn. z marca 1991 i z marca 2000. Kolejno nanosimy odpowiednio denko z sierpnia 1992 i kwietnia 2003.
Bazując na wyrysowanej formacji można podjąć się oceny bieżącej sytuacji i spróbować prognozować przyszłe zachowanie indeksu. W ten sposób dotychczasowe wrześniowe dno znajduje się dokładnie na górnym ograniczeniu kanału. Nikkei po wcześniejszej konsolidacji pod szczytami kanału wyrwał się z niego, po czym rynek ponownie zepchnął jego wartość w stronę górnej linii naszego długoterminowego ograniczenia, która w tym przypadku zadziałała jako wsparcie. Patrząc na wykres nasuwa się pytanie: czy indeks jest skazany na nieprzerwany kilkunastoletni trend spadkowy? Z pewnością obecna sytuacja na rynku kontra-cyklicznego złota, tracącego na recesyjnych obawach dolara i zawirowaniach na rynku stóp procentowych nie sprzyja globalnym rynkom. W zastanym nieładzie o podłożu makroekonomicznym pokusiłbym się jednak o prognozę bocznych ruchów na Nikkei.
Nie jestem przekonany co do najbardziej pesymistycznego scenariusza rozwoju wydarzeń. Mając w pamięci statystyki zachowań rynku, wiele wskazywałoby na to, że indeks w okresie niezdecydowania powinien odpocząć i nabrać
siły przed rozkołysaniem kolejnego cyklu.
