Pierwszy raz spotkałem się z sytuacją, żeby najczęściej poruszanym tematem w rozmowach kuluarowych pomiędzy przedstawicielami TFI była dyrektywa unijna.

MIFID II wywoła prawdziwą rewolucję w dwóch obszarach – samych funduszy inwestycyjnych oraz ich dystrybucji. W tym drugim obszarze wpłynie szczególnie na opłaty pobierane od klientów oraz na zakres obowiązków, z których muszą się wywiązywać dystrybutorzy w relacjach z klientami. Zamiarem europejskich regulatorów jest bowiem wykluczenie potencjalnego konfliktu interesów, polegającego na tym, że sprzedawca funduszy oferuje swoim klientom nie te produkty, które są dla nich najbardziej odpowiednie, tylko te, od których pobiera najwyższą opłatę za dystrybucję. W skrócie regulator mówi: możecie sprzedawać produkty inwestycyjne tylko w dwóch modelach. Pierwszy, tzw. zależny, sprowadza się do tego, że sprzedawca może pobierać opłaty za dystrybucję, ale tylko pod warunkiem, że poinformuje klienta o ich wartości. Teraz opłaty pobierane od TFI przez dystrybutorów są niewidoczne dla inwestorów. To jednak nie wszystko – dystrybutor będzie mógł pobierać opłaty dostosowane do ponoszonych kosztów, tylko jeśli zaoferuje klientowi kilka usług dodanych, wspierających podjęcie decyzji inwestycyjnej.