Składa się z trzech filarów. Pierwszy zapewnia świadczenie podstawowe, niewielkie – do 70 proc. płacy minimalnej netto (w Polsce byłoby to ok. 1400 zł). Prawo do takiej emerytury mają wszystkie osoby, które mieszkały lub pracowały w Holandii między 15. a 66. rokiem życia (już teraz wiek emerytalny wynosi tam ponad 66 lat, w 2024 r. ma to być 67 lat).

Drugi filar to pracownicze plany emerytalne, do których należy ok. 90 proc. zatrudnionych (jest quasi-obowiązkowy). A na trzeci składają się indywidualne ubezpieczenia oferowane przez towarzystwa. Średnia stopa zastąpienia netto, czyli relacja emerytury do ostatniej pensji, wynosi średnio 80 proc.