Leasing - forma umowy cywilno-prawnej, uregulowanej w kodeksie cywilnym. Umowa leasingu daje leasingobiorcy możliwość korzystania z rzeczy bez konieczności kupowania jej za środki finansowe własne lub pochodzące z kredytu. Przez zawarcie umowy leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony. Korzystający zobowiązuje się natomiast zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
Leasing kapitałowy (finansowy) - rodzaj leasingu, w którym przedmiot leasingu jest oddany leasingobiorcy do korzystania przez czas zbliżony do okresu jego używalności; amortyzacji przedmiotu leasingu dokonuje leasingobiorca, jednocześnie zaś może on zaliczać w ciężar kosztów uzyskania przychodu tylko część czynszu leasingowego, tj. część odsetkową. Leasing nieruchomości - leasing, którego przedmiotem jest nieruchomość gruntowa lub budynkowa, możliwy z punktu widzenia prawnego, natomiast w Polsce rozwijający się powoli, głównie ze względu na wysokie koszty i rygorystyczne formalności.
Leasing operacyjny - rodzaj leasingu, w którym rzecz zostaje oddana leasingobiorcy na czas krótszy od okresu jej gospodarczej używalności i w którym amortyzacji przedmiotu leasingu dokonuje leasingodawca, leasingobiorca zaś może zaliczać całość czynszu leasingowego w koszty uzyskania przychodu.
Leasingobiorca - podmiot używający przedmiotu leasingu; może nim być zarówno osoba fizyczna, jak i prawna, a także jednostka nie posiadająca osobowości prawnej. Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, leasingobiorca jest nazywany korzystającym.
Leasingodawca - podmiot oddający rzecz w leasing; zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego leasingodawca jest nazywany finansującym.
