Pojęcie oraz warunki emisji bankowych papierów wartościowych reguluje ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe. W myśl jej przepisów jedynym podmiotem uprawnionym do emitowania tego typu walorów są banki. Warunki sprzedaży bankowych papierów wartościowych muszą być podawane do publicznej wiadomości. Dodatkowo na trzydzieści dni przed jej terminem bank powinien poinformować prezesa NBP o warunkach i wartości emisji. Dodatkowo w drodze zarządzenia prezes NBP może szczegółowo określać wartość i warunki emisji bankowych papierów wartościowych, na których emisję będzie wymagana jego zgoda.
Treść dokumentu
W myśl ustawy walory emitowane przez banki składają się ze ściśle określonych elementów. Przede wszystkim w nazwie muszą zawierać wyrazy "bankowy papier wartościowy". Ponadto ich treść powinna obejmować: wartość nominalną, numer papieru wartościowego i datę emisji, podpisy osób upoważnionych do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku. Bankowy papier wartościowy musi też określać, w jaki sposób będzie regulowane zobowiązanie banku do naliczania określonego oprocentowania oraz do dokonywania oznaczonej wypłaty. Jeżeli treść dokumentu nie stanowi inaczej, jego posiadacz może żądać od banku wykupu przed upływem wyznaczonego terminu. Bankowy papier wartościowy może być walorem imiennym lub na okaziciela. Ostatnim warunkiem jest zawarcie w treści dokumentu zasad przenoszenia wynikających z niego praw.
Nieliczne ograniczenia
Przy emisji bankowych papierów wartościowych instytucje kredytowe mogą stosunkowo swobodnie określać warunki emisji. Wśród nielicznych obostrzeń, jakie ustawa nakłada na emitentów, jest m.in. zakaz dotyczący porównań. Bank nie może w treści dokumentu, jak również w podawanej do publicznej wiadomości informacji o warunkach emisji zamieszczać porównań z warunkami emisji papierów wartościowych innych emitentów. Instytucji nie wolno również udzielać kredytów oraz pożyczek pieniężnych na zakup walorów bankowych, których sama jest emitentem.
