Opcje wsteczne to kolejny rodzaj instrumentów zależnych od "ścieżki", jaką przebył kurs instrumentu bazowego w czasie życia opcji (path-dependent options). Liczy się nie tylko kurs w dniu wygaśnięcia. Mechanizm działania opcji wstecznej polega na tym, że w dniu wygaśnięcia posiadacz kontraktu otrzymuje wypłatę zależną od maksymalnej/minimalnej ceny instrumentu bazowego w czasie trwania opcji (w zależności od tego, czy jest to opcja kupna czy sprzedaży). Kontrakty te mają dwie formy:
l opcja wsteczna ze stałą ceną wykonania (fixed strike lookback option). W przypadku opcji kupna (call) jej posiadacz otrzymuje wypłatę równą różnicy między maksymalnym kursem instrumentu bazowego w czasie trwania opcji, a ustalonym z góry kursem wykonania. W przypadku, gdy kurs maksymalny będzie niższy od kursu wykonania, inwestor nie zarobi nic, tracąc jednocześnie zapłaconą na wstępie premię. Analogicznie działa mechanizm opcji sprzedaży (put), przy czym wypłata jest różnicą między kursem wykonania a kursem minimalnym.
l opcja wsteczna ze zmienną ceną wykonania (floating strike lookback option). Cena wykonania jest równa optymalnej cenie instrumentu bazowego w czasie trwania opcji (maksymalnej lub minimalnej - w zależności od tego, czy jest to odpowiednio opcja sprzedaży czy kupna). W przypadku opcji kupna, wypłata inwestora jest zależna od różnicy między kursem instrumentu w dniu wygaśnięcia a kursem minimalnym.
Jak widać, konstrukcja opcji wstecznych jest bardzo atrakcyjna dla inwestorów. Szczególnie dotyczy to instrumentów ze zmienną ceną wykonania. Zauważmy, że w ich przypadku wypłata prawie zawsze jest dodatnia. Przykładowo, dla posiadacza opcji kupna ze zmienną ceną wykonania najgorsze, co może się zdarzyć, to sytuacja, gdy w dniu wygaśnięcia kurs instrumentu bazowego będzie miał wartość minimalną w całym założonym okresie. Wtedy wypłata wyniesie zero. Niestety, ceną za atrakcyjne warunki opcji są wysokie premie, jakie trzeba płacić za kupno takiego kontraktu. Jest to instrument droższy niż standardowa opcja, jaką można kupić na giełdzie.
Teoretycznie rzecz biorąc, cenę minimalną/maksymalną w czasie trwania opcji ustala się w sposób ciągły. W praktyce często pod uwagę bierze się tylko ceny instrumentu bazowego w określonych momentach, np. na zamknięcie sesji giełdowej lub w momencie ogłoszenia średnich cen (fixing).