W historycznym centrum Singapuru sąsiadują ze sobą nowoczesne wieżowce i dawne kolonialne gmachy. Poniżej: Victoria Theater z pomnikiem sir Stamforda Rafflesa, założyciela miasta. Jeszcze niżej: dawny Sąd Najwyższy, miejsce kapitulacji Japończyków w 1945 r., obecnie Narodowa Galeria Sztuki.
Singapur – miejsce, które od lat zajmuje czołowe pozycje w zestawieniach najlepszych centrów finansowych świata, rankingach wolności gospodarczej i najlepszych lokalizacji do prowadzenia biznesu. Azjatyckie centrum rynkowych gier przyciągające finansistów z całego świata, będące dla ludzi Zachodu bramą do Chin, a dla Chińczyków przedsionkiem Zachodu. I wreszcie miasto-państwo, które odniosło niekwestionowany gospodarczy oraz cywilizacyjny sukces. Podobnie jak Hongkong stanowiące udany przykład azjatycko-europejskiej mieszanki cywilizacyjnej, a przy tym będące dużo grzeczniejszą wersją tegoż Hongkongu. Przykład realizacji współczesnej utopii, dalekiego od demokracji w zachodnim stylu „państwa niańki" sięgającego po daleko idącą inżynierię społeczną – jak mówią złośliwi, państwa „przyjaznego, demokratycznego faszyzmu". Jest to kraj pełen sprzeczności, a przy tym funkcjonujący niemal jak w zegarku. Autor tego artykułu miał okazję odwiedzić Singapur podczas swojej niedawnej podróży do Azji oraz przyjrzeć się funkcjonowaniu tego niezwykłego państwa.
Teraz kwartalna e‑prenumerata z rabatem 34%!
Obserwuj świat finansów i bądź gotowy na codzienne decyzje biznesowe.
Subskrybuj i zyskaj dostęp do aktualnych i sprawdzonych informacji, wnikliwych analiz, komentarzy ekspertów, prognoz i zestawień publikowanych wyłącznie w "Parkiecie".
