Z dużej chmury mały deszcz

Uff, jak gorąco - może westchnąć niejeden akcjonariusz. Zamiast wypoczywać nad morzem albo oddychać rześkim, górskim powietrzem, musi siedzieć w dusznej często sali, wertować sterty papierów i podejmować poważne decyzje. Trwa przecież sezon. Sezon walnych. Całe szczęście, że już niedługo. Zostali tylko maruderzy. Atmosfera jest gęsta - jak co roku. Żar się przecież leje z nieba. Kto wymyślił walne w letnie, upalne miesiące? Menedżerowie muszą jednak trzymać fason - ciemne garnitury, krawaty, wykrochmalone koszule. Zadają szyku. No i trzymają się prosto. Widać mają zdrowe, mocne kręgosłupy.

Uff, jak gorąco. Dobrze, że spółki zadbały o akcjonariuszy. Jest czym ugasić pragnienie. Soki, woda mineralna, a nawet coś na ciepło. Mocniejsze rzeczy to już raczej po walnym - w węższym gronie. Jak wszystko pójdzie dobrze.

Uff, jak w tropikach. Przydałby się ożywczy powiew. Czasem się zachmurzy, trochę grzmi. Grzmi ktoś, że pomyłki, że wypaczenia i nie tędy droga. Zbiera się na burzę. Nerwowo się robi, bo trzeba skwitować poprzednie władze. A tu taki gorąc. Pot zrasza czoło.

Obraduje się ciężko, mozolnie. Nie ma reguł, wypracowanych kryteriów. Zamiast kryteriów - wolna amerykanka. Więc kwituje się radę. Zarząd, a nawet trzy zarządy, już nie. Bo jednemu przygląda się prokurator, bo drugi nic dobrego nie zrobił, bo trzeci przyszedł za późno, żeby coś zmienić i nie zmniejszył gigantycznych strat. Zarządy się nie postarały. Rada starała się bardzo. Nie wyszło - nie szkodzi. Radzie bliżej do akcjonariuszy. Rodzina, znajomi, przyjaciele. Inny stosunek, inne kryteria.

Albo inaczej: prezes bez absolutorium, zastępca - owszem. Jak się lubi, to się kwituje. Jak się nie lubi - to zależy. Zależy, jak ktoś był sprawny. Jak podskoczył - to ma pecha. Poparł innych? Jeszcze gorzej dla niego - może dostać po kieszeni na do widzenia. A jak zrobił to, o co go poproszono? To ma spokój. Stracił sporo spółkowej kasy? W przyrodzie nic nie ginie. Nawet jeśli chodzi o teleinformatykę. Spółka straciła na giełdowych akcjach? No to zarobił ten, kto akcje sprzedał. Mądrala, pewnie wiedział, że ktoś kupi.

Menedżer musi być elastyczny, jeśli chce przetrwać. Parę lat gimnastyki i odnajdzie się w każdej firmie. Wytrzyma nawet najbardziej burzliwe walne. Najwyżej się go później zwolni. Bez szumu, z odprawą. I wszyscy będą zadowoleni.

Licznym kandydatom do bankructwa można polecić inny model, w tym roku wypróbowany chyba po raz pierwszy - powstrzymanie się z uchwałami o kwitowaniu władz. Po co te nerwy? Umarłemu i kadzidło nie pomoże. Drobni akcjonariusze potracili oszczędności? No to co? Pieniędzy już i tak nie ma. W kieszeniach biznesmenów coś by się pewnie znalazło. Ale nie będzie menedżer menedżera ciągać po sądach.

Sprawa wygląda trochę gorzej, kiedy najwięksi akcjonariusze się nie dogadają. Wtedy bywa różnie. Nie wiadomo, kogo skwitować, a kogo nie. W tym upale wszystko może się pokręcić. Nasz człowiek nie dostał skwitowania? Nie szkodzi. Swój chłop. Z takim konie kraść. Oby tylko konie. Może być przewodniczącym rady, prezesem też. Jeśli tylko zbierzemy odpowiednią większość. Nie zbierzemy? No, to może w innej spółce. Niech się człowiek nie marnuje.

Duszno, parno. Upał. Wszystko się klei, niektórym ręce, innym do rąk. Chyba że ręka rękę myje. Wtedy to się nazywa współpraca. I nikt już nie podskoczy. Z rynku ożywczy wiatr wieje rzadko, raczej zalatuje stęchlizną. Dobrze, że walne mają się ku końcowi. Trochę pogrzmiało. Trochę się zachmurzyło. Na razie z dużej chmury mały deszcz, ale może się w końcu zbierze na jakąś burzę, która oczyści atmosferę. Oby. Oczyści atmosferę.