Trend wzrostowy w pełni

Miniony tydzień przyniósł zatrzymanie wzrostów na warszawskiej giełdzie. Po mocnym otwarciu (w poniedziałek WIG20 zyskał 2,8%) późniejsze wzrosty przychodziły z coraz większym trudem. Mogło się wydawać, że rynek jest słaby i jesteśmy w przededniu większej korekty. Końcówka tygodnia rozwiała nieco te obawy.

Niewątpliwie pomogły dobre dane makro, jakie opublikowano w czwartek. W Polsce był to dużo mniejszy od oczekiwań deficyt na rachunku obrotów bieżących (83 mln euro wobec średniej oczekiwań 257 mln euro). Także za oceanem dane były rewelacyjne (większy wzrost PKB w II kwartale oraz dużo lepszy indeks Chicago PMI). Stworzyło to dobrą atmosferę na ostatnią sesję tygodnia, co nie zostało jednak w pełni wykorzystane przez inwestorów.

WIG20 w pobliżu

ważnego oporu

Najbliższym i najważniejszym oporem jest dla WIG20 poziom 1400 pkt. W pobliżu tej wartości mieliśmy w 2002 roku dwa szczyty, w marcu oraz czerwcu - więc nie jest to tylko bariera psychologiczna. Także i ostatnio w okolicach tego poziomu podaż daje znać o sobie. Po jego pokonaniu WIG20 znajdzie się najwyżej od ponad półtora roku. Kolejne opory to 1460 oraz 1500 pkt. Wsparciem jest utworzona 28 lipca luka hossy (1340-1353 pkt). Niżej przebiega linia średnioterminowego trendu wzrostowego (1300 pkt) i dopiero jej pokonanie świadczyłoby o zmianie tendencji na rynku.

Pomimo zdecydowanego trendu wzrostowego wskazania oscylatorów nie są jednoznaczne. Na przykład Stochastic już na początku tygodnia wygenerował sygnał kupna, ale już sygnalizuje coraz mocniejsze wykupienie rynku i w najbliższym tygodniu może dać sygnał sprzedaży. MACD także przebywa poniżej swojej linii sygnalnej i spada, co sugeruje ostrożność. Rozkład obrotów również nakazuje pewną dozę nieufności. Wartość wymiany zwiększyła się podczas spadkowej środy - na kolejnych dwóch sesjach była już mniejsza.

Ponieważ wymienione sygnały nie znajdują potwierdzenia w analizie trendu, nie zalecam łapania szczytu w oparciu o nie. O tym, jak ważne jest potwierdzenie, można było przekonać się w tym tygodniu, gdy w środę wiele systemów wygenerowało sygnały sprzedaży, a na wykresie świecowym powstała formacja zbliżona do gwiazdy wieczornej, która jednak w czwartek i piątek została zanegowana.

Nadal sytuacja wygląda na to, że WIG20 jest w najdłuższej, trzeciej fali wzrostowej wg teorii Elliotta. Scenariusz opisywany przeze mnie dwa tygodnie temu o możliwym jej zakończeniu jest oczywiście nadal aktualny, ale do tego potrzebna byłaby korekta większa niż 30-40-punktowa. Trend jest na tyle silny, że trudno liczyć na taki właśnie rozwój wydarzeń.

Średnie spółki

napędzają wzrosty

W bardzo silnym trendzie wzrostowym znajduje się indeks średnich spółek - MIDWIG. Pokonał on niedawno szczyt ze stycznia 2002 roku, po czym wykonał klasyczny ruch powrotny. Teraz oporem jest poziom 1150 punktów, a wsparciem 1100 punktów. Wydaje się, iż nie bez powodu najwięcej wzrastają właśnie spółki o średniej wielkości. To one będą największymi beneficjentami obniżki w przyszłym roku podatku CIT, a także najszybciej odczuwają pozytywne objawy pojawiającego się w Polsce ożywienia gospodarczego.

Z drugiej strony mamy banki, które są zdecydowanymi "maruderami" w obecnej hossie. Od dołka w kwietniu i maju indeks tej branży wzrósł tylko niecałe 7%. Dla porównania można dodać, iż np. WIG20 urósł w analogicznym okresie o ponad 25%, a MIDWIG o ok. 20%. Jednak i w przypadku banków być może pojawi się szansa na nieco większy wzrost po pokonaniu zaznaczonej na wykresie linii trendu spadkowego. Natomiast w przyszłości ich wynikom powinna pomóc decyzja o obniżeniu stopy rezerw obowiązkowych - najwcześniej jednak Rada Polityki Pieniężnej podejmie ją we wrześniu.

Giełda i gospodarka - wprost proporcjonalna zależność

Wszystko wskazuje na to, iż polska gospodarka ponownie wchodzi na ścieżkę wzrostu, który powinien jeszcze przyśpieszyć w drugiej połowie roku. Ostatnio prezentowane dane makroekonomiczne są bardzo dobre, jeśli nie powiedzieć rewelacyjne i z pewnością nie będą stanowić dla inwestorów (nie spekulantów!) przesłanek do sprzedaży polskich akcji. Jedną z takich przesłanek mogłaby być np. sytuacja na zachodnich giełdach, ale tam również na razie nie ma groźby powrotu spadków, a dane makro są coraz lepsze.

Złoty, po perturbacjach na przełomie czerwca i lipca, powrócił do powolnego trendu wzrostowego, co zmniejsza ryzyko dla inwestorów zagranicznych. Wniosek jest zatem jeden: trend wzrostowy na warszawskiej giełdzie będzie trwał. Oczywiście, należy się liczyć z korektami, ale póki nie będą one zbyt głębokie, nie należy obawiać się o trwałość wzrostów.