Templeton urodził się w 1912 r. w biednej rodzinie na południu USA. Ukończył Yale University, a następnie Oxford University jako stypendysta. Wkrótce podjął pracę w biurze maklerskim w Nowym Jorku. Po kilku latach założył własną firmę doradczą. W 1954 r. sprzedał ją i założył fundusz inwestycyjny Templeton Growth Ltd. z siedzibą na Bahamach. W ciągu następnych 20 lat należał on do najlepszych funduszy w USA. W latach 1954-2000 uzyskał średnią roczną stopę zwrotu w wysokości 15%. W 1992 r. wycofał się z zarządzania, sprzedając fundusze inwestycyjne grupie Franklin za 440 mln USD.
Pionier strategii globalnej
Templeton był pionierem strategii globalnej w czasach, gdy do inwestycji w zagraniczne akcje nie przywiązywano w USA większej wagi. Do jego największych sukcesów należały znaczne inwestycje na japońskim rynku akcji w latach 60. Angażował kapitał swoich funduszy w różnych krajach, wychodząc z założenia, że dzięki globalnej dywersyfikacji łatwiej jest znaleźć dobre okazje inwestycyjne. Co ciekawe, radził unikać krajów, w których panuje duża inflacja lub gdzie rządzą socjaliści dążący do nadmiernej regulacji rynku.
Większość nie ma racji
Strategia Templetona opierała się na działaniu wbrew opinii większości inwestorów. Kupował akcje w okresach skrajnego pesymizmu, gdy pozbywano się walorów niemal za wszelką cenę. Realizował zyski, gdy na rynku panowała euforia. Strategii takiej przestrzegał od samego początku - w chwili wybuchu II wojny światowej kupił pakiety tanich akcji, które po czterech latach sprzedał z dużym zyskiem. Z dużym prawdopodobieństwem można się było spodziewać, że fundusze Templetona pojawią się jako pierwsze w krajach targanych przejściowymi niepokojami politycznymi.
