Likwidacja przez pomyłkę

Biegły pomylił kapitalizację majątku trwałego z jego rentownością, co stało się jedną z przyczyn likwidacji Tonsilu - twierdzi jego były prezes. Tymczasem zarządca majątku spółki uważa, że powinna ona zostać zlikwidowana już przed rokiem.

Około 470 tys. zł przychodów miesięcznie z dzierżawy majątku powinien osiągać wrzesiński Tonsil, aby móc realizować układ z wierzycielami - orzekł biegły badający sytuację giełdowej spółki. Tymczasem firma miesięcznie otrzymywała od dzierżawców tylko 78 tys. zł. W oparciu o tę opinię przed tygodniem poznański sąd zmienił upadłość Tonsilu z układowej na likwidacyjną.

Według zarządu Tonsilu, biegły określił 15-proc. próg rentowności majątku trwałego, który spółka powinna osiągnąć. Tymczasem próg powinien wynosić 15%, ale nie rentowności, ale kapitalizacji majątku trwałego. Ta pierwsza to stosunek zysku netto do wartości majątku, podczas gdy używana przez rzeczoznawców kapitalizacja majątku jest podobną proporcją, ale powiększoną o amortyzację. Zarząd Tonsilu wyliczył próg na 158 tys. zł. Takie miesięczne przychody z dzierżawy spółka miała realizować, gdyby wszedł w życie układ z wierzycielami. Trzykrotnie wyższa wartość wyliczona przez biegłego nie była możliwa do osiągnięcia.

Sąd (nie) wziął pod uwagę

- Na zwróconą przez przedstawiciela Tonsilu uwagę, że biegły wyraźnie się pomylił, sąd stwierdził, że biegły tylko tak napisał i nie będzie to brane pod uwagę w dalszym toku postępowania - mówi Czesław Schejn, do końca ubiegłego roku prezes giełdowego Tonsilu, a teraz szef spółki zależnej Tonsil Polska (TP). - Ze zdziwieniem przyjęliśmy więc wypowiedź przedstawicielki sądu, że to wyliczenie biegłego miało kluczowe znaczenie dla zmiany postanowienia sądu w sprawie Tonsilu - dodaje.

Sąd uznał, że spółka nie realizowała dochodów z wynajmu nieruchomości (było to podstawą jej działalności). Według prezesa, stało się tak, bo nie wszedł w życie wynegocjowany przez zarząd układ.

Układ był,

ale go nie było

Za brak układu Cz. Schejn obwinia zarządcę masy upadłości Tonsilu. Prezesi Tonsilu, mimo że sąd pozbawił ich możliwości kierowania firmą, negocjowali umowę z wierzycielami. Zdaniem byłego zarządu - brakowało tylko decyzji ze strony zarządcy.

- Zarządca swoimi decyzjami spowodowała całkowite zaniechanie działalności gospodarczej, przystępując od kwietnia 2004 r. do likwidacji spółki, nie dopuszczając myśli o zawarciu układu - twierdzi były prezes.

- Ja reprezentuję głównie interes wierzycieli, a układ, w którym każdy może dostać około 10-15% wartości swoich należności, jest mało atrakcyjny - twierdzi Maria Rutkowska-Sobczak, do niedawna zarządca, a wkrótce syndyk masy upadłościowej Tonsilu. Według niej, nie doszło do układu, bo wierzyciele wyrazili tylko wstępną chęć jego zawarcia. - W zasadzie to nie ja powinnam negocjować układ. Mogłam jednak uczestniczyć w rozmowach, aby w razie czego kontrolować prawidłowość działań dotyczących majątku Tonsilu - mówi M. Rutkowska-Sobczak. - Nie jest sztuką zawrzeć układ, tylko go wypełnić. A Tonsil jednego układu już nie wykonał. Na dobrą sprawę likwidacja tej spółki mogła zostać orzeczona już przed rokiem. Daje ona przynajmniej wierzycielom możliwość odzyskania większej części długu. Ci, którzy swoje wierzytelności zabezpieczyli, mogą odzyskać 48-50% należności - twierdzi syndyk. Na temat zarzutów do postępowania biegłego i zarządcy nie wypowiedział się jeszcze obecny zarząd Tonsilu. Jego prezes jednak już wcześniej zapowiedział odwołanie się od decyzji sądu. Niezależnie od wniosku - postępowanie likwidacyjne będzie dalej prowadzone. Opinii przedstawiciela sądu nie udało się nam wczoraj uzyskać.