Niespieszny rytm hossy

Tylko małe i średnie spółki biorą udział w tym etapie hossy. WIG20 wciąż tkwi w konsolidacji, choć do wybicia górą dużo nie brakuje

Jednym z ważniejszych powodów, dla których indeks dużych spółek nie pobił jeszcze majowego rekordu wszechczasów, jest to, że przy jego obliczaniu nie są uwzględniane dywidendy wypłacane akcjonariuszom. WIG, który dywidendy bierze pod uwagę, w mijającym tygodniu po raz pierwszy w historii przekroczył 50 tys. punktów. Od szczytu zbudowanego na ostatniej sesji lipca zyskał 11 proc. To nie jest dowód na dużą przewagę kupujących. WIG Banki, na którego wykresie lokalny szczyt również powstał na ostatniej sesji lipca, podskoczył od tamtej pory 7,6 proc. Z 20 spółek tworzących WIG20 wyżej niż przed czterema miesiącami notowanych jest 12.

Chaotyczne ruchy

dużych spółek

Rozbieżność między najlepszą i najgorszą spółką jest znacząca - notowania BRE poszły w tym czasie w górę o połowę, natomiast kurs PKN Orlen spadł o 15 proc.

Notowania największych spółek przebiegają dość chaotycznie. W reakcji na lepsze od oczekiwań wyniki finansowe kurs Telekomunikacji rośnie z 20 do 24,6 zł w ciągu 10 sesji, po czym jeszcze szybciej oddaje połowę zdobytego terenu. PKO BP w kilka dni po debiucie akcji pracowniczych idzie w górę do 43,4 zł, żeby zakończyć sesję na 41,8 zł. Choć ostatecznie nie doprowadziło to do załamania trendu wzrostowego, to osiągniętej wtedy ceny nie udało się do dziś przekroczyć. Notowania Pekao wybiły się ponad ważny opór na poziomie 215 zł, ale utrzymały się powyżej niego tylko przez dwa tygodnie. Z kolei kurs KGHM po raz pierwszy od prawie pięciu miesięcy spadł poniżej 100 zł. Podobnie jednak jak wspomniane sygnały wzrostu kupna nie dały początku trwałym trendom wzrostowym, tak ten nie doprowadził do przeceny walorów miedziowego kombinatu.

Na wykresach WIG i WIG Banki można wytyczyć dość prowizoryczne wzrostowe kanały, obejmujące ostatnie fale zwyżki. Po piątkowej zwyżce zostały osiągnięte górne ograniczenia tych formacji. Oczywiście ich przekroczenie i przyspieszenie tempa zwyżki jest możliwe, pytanie tylko, czy takie rozwiązanie jest uzasadnione z punktu widzenia wycen krajowych akcji? Realizacja takiego scenariusza mogłaby jeszcze wzmocnić hossę w segmencie mniejszych firm i doprowadzić do groźnej w skutkach euforii. Już w tej chwili linia trendu opisująca zwyżkę na wykresie MIDWIG wznosi się w tempie 90 proc. rocznie. Niewykluczone, że już jest za późno na łagodne lądowania hossy na GPW...

Utrzymanie się indeksów w opisywanych formacjach sugeruje korektę, która może rozpocząć się już w najbliższym tygodniu i doprowadzić do spadku WIG i WIG Banki nawet o 7-8 proc. W optymistycznym scenariuszu hossa jedynie zwolni i po lokalnej korekcie indeksy będą rosnąć wzdłuż górnego ograniczenia wzrostowego kanału.

Ograniczony czas

na zwyżkę

Czas na zwyżkę notowań dużych spółek wydaje się ograniczanym przez korektę notowań na rynku surowcowym. W trakcie trwającej dwa miesiące fali spadkowej, która zakończyła się na początku zeszłego miesiąca, indeks CRB obrazujący koniunkturę na rynku surowców stracił 17 proc. W trakcie trwającej właśnie korekty zyskał już prawie 9 proc. i wciąż ma miejsce na zwyżkę o kolejne 6 proc. Ponieważ wskaźnik korelacji obrazujący zależność między CRB i WIG20 znajduje się w trendzie wzrostowym, można przypuszczać, iż zwyżka notowań surowców będzie korzystnie przekładać się na notowania na warszawskiej giełdzie. Jednocześnie sygnały zmiany trendu długoterminowego, jakie padły na wykresie CRB w ostatnich miesiącach, są na tyle poważne, że prognozowanie powrotu hossy na rynku surowcowym jest w tej chwili nieuzasadnione.