Rada Ministrów zaakceptowała projekt nowelizacji ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy Prawo bankowe.
Proces harmonizacji prawa w dziedzinie usług finansowych z prawem wspólnotowym trwa w Polsce od kilku lat. Jego celem jest dostosowanie dotychczasowych przepisów prawa do wymogów Wspólnoty Europejskiej, jak i poszerzenie zakresu usług finansowych dostępnych w Polsce o nowe, dotychczas nie istniejące lub nie stosowane instrumenty.
Rozwój polskiego systemu bankowego oraz konieczność implementacji prawa wspólnotowego do polskiego prawa powodują, że konieczne są zmiany w ustawie z 14 grudnia 1994 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym.
Nowelizacja między innymi: rozszerza (zgodnie z treścią Dyrektywy 94/19/ EWG Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarantowania wkładów) krąg osób, których wierzytelności w stosunku do banków podlegają gwarancjom, a także listę podmiotów, których środki są wyłączone z systemu gwarantowania ? o instytucje działające na rynku finansowym i duże podmioty gospodarcze. Wprowadza też wyłączenie wkładów pochodzących z transakcji, w związku z którymi nastąpiło posądzenie o pranie brudnych pieniędzy. Nowelizacja wprowadza również dotychczas nie istniejące określenie "niedostępnych środków", ustalając, że w polskich warunkach dniem niedostępności jest dzień zawieszenia działalności banku.
Przewiduje się regulację podziału kwoty na rachunku wspólnym. Stanowi ona, że w przypadku braku innych uregulowań kwota na rachunku wspólnym powinna być podzielona równo pomiędzy posiadaczy jego rachunku. Zgodnie ze wspomnianą Dyrektyw? gwarantowane powinny być nie tylko kwoty zgromadzone na rachunkach, lecz także wynikające z czynności bankowych.
