Opony kręcą się coraz szybciej

Spółki sektora chemicznego, będące swoistą polisą ubezpieczeniową na okres spowolnienia wzrostu gospodarczego, sprawiły nie lada niespodziankę posiadaczom ich akcji. Już w poprzednim kwartale rezultaty finansowe firm sektora wyróżniały się na korzyść spośród innych spółek giełdowych. Ten był jeszcze lepszy. III kwartał br. dowodzi, że poprawa wyników spółek chemicznych nie była przypadkowa. Można ją uznać za zapowiedź dłuższego trendu.

Przeszło 4/5 przedsiębiorstw udało się poprawić przychody netto ze sprzedaży w okresie lipiec-wrzesień 2002 r. w porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego. Z tej pozytywnej tendencji wyłamały się tylko dwie spółki: Pollena Ewa i Ropczyce, przy czym spadek sprzedaży tej drugiej firmy był symboliczny (-2,4%). Do problemów łódzkiego producenta kosmetyków inwestorzy zdążyli się już przyzwyczaić i ostatni kwartał stanowił potwierdzenie słabej kondycji tej spółki.

Szczególne powody do zadowolenia powinni mieć akcjonariusze firm oponiarskich. Stomil i Dębica zwiększyły sprzedaż w dobrym dwucyfrowym tempie. Tej wysokiej dynamice wzrostu przychodów towarzyszyła poprawa rentowności, i to zarówno na poziomie operacyjnym, jak i netto. Wysokie zyski generowane od kilku kwartałów sprawiają, że obie firmy oponiarskie dysponują przeszło 100 mln złotych w gotówce, a ich kapitały własne pozwalają na stworzenie funduszy dywidendowych imponujących rozmiarów. Spółki te zresztą od dłuższego czasu dzielą się zyskami z akcjonariuszami, lecz tegoroczne wyniki prawdopodobnie spowodują, że wypłata dywidendy będzie rekordowa w historii tych firm (zwłaszcza Stomilu Olsztyn).

Nie mogą narzekać także posiadacze firm farmaceutycznych. Jelfa i Polfa Kutno systematycznie powiększają sprzedaż i zyski. W lepszej kondycji znajduje się firma z Mazowsza. Realna rentowność kapitału własnego Polfy plasuje ją w gronie najefektywniejszych firm publicznych. Równocześnie nacisk na leki o najwyższej wartości dodanej (w szczególności bezrecepturowe) powoduje, że marża EBITDA (relacja zysku operacyjnego powiększonego o amortyzację w stosunku do sprzedaży) tej firmy jest wysoka.

Największy pod względem kapitalizacji w sektorze - PKN Orlen także może zaliczyć okres lipiec-wrzesień 2002 r. do udanych. Sprzedaż wzrosła co prawda symbolicznie, ale nie powinno to jednak zamazywać dobrych wyników, jakie uzyskał petrochemiczny gigant w III kwartale tego roku. Powodem do zadowolenia jest poprawa rentowności. To główny czynnik wzrostu zysków PKN Orlen. Marża EBITDA i ROS (relacja zysku netto do sprzedaży) zwiększyły się o przeszło 1 pkt. proc. Niby niewiele, ale na poziomie netto choćby taka poprawa marży doprowadziła do podwojenia zysku netto.

Zdecydowana większość spółek chemicznych poprawiła w III kwartale zysk przypadający na jedną akcję. W ubiegłym roku bez problemu generowały one zyski i wydawało się, że w tym roku, gdy gospodarka boryka się ze słabym wzrostem gospodarczym, trudno będzie liczyć na poprawę EPS. Tak się nie stało. Chemia jest samotną wyspą na oceanie wzburzonych wód gospodarki.

Dobre wyniki III kwartału skłaniają nas do podwyższenia tegorocznych prognoz zysku przypadającego na jedną akcję. Największą dynamikę wzrostu EPS będą mieć PKN Orlen, Polifarb CW oraz firmy oponiarskie. Na bazie modelu PEG (relacja historycznego wskaźnika cena do zysku i prognozowanej stopy wzrostu zysku przypadającego na jedną akcję) firmy te wyglądają najbardziej atrakcyjnie i powinny wzbudzać zainteresowanie inwestorów. Jedynym przegranym w tym roku będzie Pollena Ewa, w przypadku której restrukturyzacja wydaje się palącą kwestią. Spodziewamy się, że w tym roku zanotuje ona straty i dopiero następny okaże się przełomowy w historii firmy. Spory udział w rynku kosmetycznym, niski pakiet akcji w rękach zarządu Polleny, chęć pozbycia się największego pakietu akcji przez CDM Pekao oraz atrakcyjna nieruchomość w centrum Łodzi powinny doprowadzić do przełomowych rozstrzygnięć w najbliższym roku.