Minął najkrótszy giełdowy tydzień 2002 roku, w którym odbyły się jedynie dwie sesje. Poniedziałkową można opisać dwoma słowami - wielka nuda. Trochę lepiej wypadła piątkowa, ale to tylko zasługa TP SA. Brak zagranicznych inwestorów, którzy bardzo rozsądnie przedłużyli sobie święta (powinniśmy brać z nich przykład), wykorzystali nasi rodzimi gracze, do podciągnięcia kursów po ostatniej przecenie. Przy niewielkim zaangażowaniu kapitału, co przełożyło się na mizerny obrót na giełdzie, rozpoczął się window dressing po polsku.
Duży obrót przy spadku kursów akcji i ostatnie wzrosty na małych obrotach nie zachęcają do wchodzenia na rynek. Analiza techniczna tylko to potwierdza. Gdzie się nie spojrzy, dookoła sami pesymiści, prześcigający się z wyznaczeniem kolejnych dołków dla indeksów. Czy to nie jest zbyt proste? Podobnie było podczas ostatniego wzrostu, kiedy poziom 1300 punktów dla WIG20 był niemal pewny. A dopóki się głośno o tym nie mówiło... to rosło!
Dlatego myślę, że to może być dobry czas na zakupy, szczególnie papierów, które ostatnio sporo spadły. Jak pokazuje historia, one również powinny najbardziej dynamicznie rosnąć. Przecież opory czy wsparcia są po to, by je łamać i jeśli "ktoś" zechce, to nie będą one żadną przeszkodą.
Uważam, że za wcześnie został ogłoszony powrót do bessy. Sam jestem zwolennikiem teorii, że najgorsze mamy już za sobą, a ostatnie dość niespodziewanie głębokie spadki (takiej korekty oczekiwałem, ale przy WIG20 na poziomie około 1350 pkt.), to jedynie korekta przed wzrostem, na który jesteśmy skazani. Jako że nigdy nie ma nic pewnego, a szczególnie na giełdzie, należy więc być elastycznym i jak trzeba zamknąć nieudaną inwestycję... to trzeba.
Zwróć uwagę:
