Projekt nowelizacji Prawa telekomunikacyjnego został skierowany do Sejmu w lipcu 2002 roku. Wiele wątpliwości wzbudzała sprawa jego zgodności z konstytucją. Spowodowało to przedłużenie prac w parlamencie i doprowadziło do sporządzenia poprawionego sprawozdania przez Komisję Europejską. Tym samym zobowiązania podjęte przez rząd RP podczas negocjacji z UE, mówiące, że polskie prawo telekomunikacyjne będzie dostosowane do unijnego do końca 2002 roku, nie zostały dotrzymane. Takie opóźnienia mogą się okazać korzystne dla Telekomunikacji Polskiej.
Zmiany przewidziane w projekcie będą miały wpływ na sytuację zarówno użytkowników, jak i operatorów. Dotyczą m.in. obowiązków ciążących na operatorach telekomunikacyjnych (m.in. w zakresie zasad kalkulacji cen i zasad zawierania umów), definiowania podmiotu posiadającego znaczącą pozycję na rynku usług, możliwości ustalania dopłat pokrywających deficyt w przypadku udostępnienia lokalnych pętli abonenckich, zasad przetwarzania danych osobowych abonentów czy uprawnień osób i firm korzystających z usług telekomunikacyjnych.
Znaczący operator
Projektowana regulacja usuwa z przepisów ustawy pojęcie operatora, zajmującego pozycję dominującą, i pozostawia - odpowiadające regulacjom prawa UE - pojęcie operatora o znaczącej pozycji rynkowej. Pod tym nowym określeniem kryje się firma telekomunikacyjna, której udział w rynku w zakresie konkretnej usługi (oczywiście, na konkretnym obszarze) jest równy lub większy niż 25%. Na spółkę, którą - w drodze decyzji prezesa URTiP - uznano za operatora o znaczącej pozycji rynkowej, ustawa nakłada obowiązek świadczenia usług powszechnych. Jest więc obowiązana do zawarcia z użytkownikiem końcowym (abonentem) umowy świadczenia usług telefonicznych w stacjonarnych publicznych sieciach telefonicznych.
Jedna z najistotniejszych zmian dotyczy lokalnych pętli abonenckich, a więc połączeń lokalnych. Operatorzy posiadający znaczącą pozycję rynkową będą mieli obowiązek umożliwienia dostępu do nich każdemu operatorowi na zasadach komercyjnych (po uiszczeniu opłat, które powinny być ustalone w oparciu o przejrzyste i obiektywne kryteria oraz uzasadnione koszty). Ustawa wprowadza także zmiany w zakresie sposobu kalkulacji cen. Muszą one być ustalane na podstawie obiektywnych kryteriów, zapewniających równe traktowanie użytkowników.