Fundusze tego typu zalicza się w klasyfikacjach do tzw. guaranteed funds, czyli funduszy gwarantowanych. Inwestor nabywając akcje (certyfikaty inwestycyjne) zyskuje równocześnie prawo do otrzymywania określonych wcześniej w regularnych terminach dywidend. Akcje funduszu, po zakończeniu minimalnego okresu inwestycji, są odkupywane po kursie, po jakim zostały nabyte.
Tego typu instrumenty są szczególnie popularne w Europie. Według danych Merrill Lynch, w 2002 roku aktywa funduszy gwarantowanych wynosiły około 30 mld dolarów. Największy odsetek inwestorów decydujących się na ten rodzaj inwestycji występuje w Belgii (21%), Hiszpanii (18%) oraz we Włoszech (14%).
Z kapitałem rezerwowym
Sposób działania funduszy gwarantowanych może być różnorodny. W większości przypadków inwestują one wyłącznie część uzyskanych aktywów bądź w obligacje zerokuponowe, bądź w opcje - czasem w bardziej "agresywne" instrumenty finansowe - z których stopa zwrotu przewyższa dywidendy zapewniane nabywcom akcji funduszu. Wszelkie zyski ponadprzeciętne (ponad oferowane inwestorom) zasilają konta rezerwowe, które mają zapobiec problemom z dotrzymaniem płatności w przyszłości. Najbardziej popularna struktura takich funduszy w Europie zakłada wypłaty stałych stóp zwrotu w formie dywidend, co kwartał. Wielkość tych dywidend ustalana jest na każdy kolejny rok z wyprzedzeniem. Ich wartość wynosi od kilku do nawet kilkudziesięciu procent w skali roku. Niektóre tego rodzaju struktury tworzone są na potrzeby konkretnych inwestorów.
Dla konserwatystów