Pracownik do zadań specjalnych na chwilę

Z Edytą Piekarską, konsultantem Financial Staffing Services rozmawia Halina Kochalska

Kiedy firmy decydują się na zatrudnienie menedżera czasowego, a może kiedy powinny to robić?

Zazwyczaj potrzeba zatrudnienia człowieka do zadań specjalnych pojawia się, gdy firma zostaje postawiona w nowej i trudnej dla siebie sytuacji, z której nie jest w stanie wybrnąć samodzielnie Nie ma w swoich szeregach pracowników o potrzebnych umiejętnościach i kwalifikacjach, ale jest też przekonana, że nie chce takiego specjalisty zatrudniać na stałe. Po pierwsze, bo jej na to nie stać, a po drugie, bo po wypełnieniu zadania pracownik ten nie miałby co robić. W życiu przedsiębiorstw są to przeważnie trzy momenty. Pierwszy to konieczność zrealizowania zadania trudnego, a zarazem niepopularnego, jak np. restrukturyzacja, fuzja, zmiana struktury organizacyjnej, co wiąże się ze zwolnieniami pracowników. Drugi moment to realizacja zadań trudnych ze względu na wymagane kompetencje, jak np. otwarcie nowego zakładu, otwarcie oddziału w nowym kraju, poszerzenie działalności czy wdrożenie systemu jakości. Trzeci powód to zastępstwo - obsadzenie stanowiska wyższej kadry zarządzającej, np. prezesa czy dyrektora do momentu wyłonienia nowego, szczególnie gdy odejście takiej osoby jest niespodziewane.

W przypadku finansistów ostatnio często w roli menedżerów czasowych zatrudniani są specjaliści mający stworzyć centra księgowe dla grupy firm. Stosunkowo często poszukiwani są również ludzie do wdrażania nowego systemu księgowo-finansowego. Ma to np. miejsce wówczas, gdy działalność spółki gwałtownie się rozrasta i dotychczasowy system staje się niewydolny. Czasowi finansiści pomagają też w obniżaniu kosztów, wykorzystując w tym celu swoje duże doświadczenie. Ponadto zastępują osoby odchodzące na urlopy, wyjeżdżające na kontrakty zagraniczne czy np. długotrwałe szkolenia. Najczęściej jednak poszukujemy biegłych rewidentów do przygotowania spółek do procesów audytowych lub też uporządkowania dokumentacji księgowej, po niezbyt rzetelnym księgowym.

Kto może być menedżerem czasowym?

Osoby z bogatą wiedzą i udokumentowanym sukcesami doświadczeniem. Muszą charakteryzować się umiejętnością szybkiego adoptowania się w nowym środowisku. Ważne, by byli komunikatywni, elastyczni i potrafili motywować do działania.

Jak obecnie wygląda zainteresowanie polskich przedsiębiorstw zarządzeniem czasowym?

Jest jeszcze stosunkowo niewielkie. Rocznie do agencji trafia zaledwie kilka kontraktów. Ale trendy w Europie Zachodniej pokazują, że będzie się to popularyzować. Tym bardziej że zatrudnieniu czasowemu sprzyja znowelizowane prawo pracy oraz ustawa o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Sprzymierzeńcem interim managementu są również wysokie koszty stałego zatrudnienia. Dzięki tej formie zatrudnienia firma przekształca stałe koszty pracy w zmienne, zyskując możliwość elastycznego dostosowywania się do bieżących potrzeb organizacyjnych.

Przeciętnie, na jaki okres zatrudniany jest menedżer czasowy?

Standardowy okres to od 6 do 12 miesięcy.

Czy ludzie chętnie decydują się na tego typu zatrudnienie?

Raczej nie. Nie oznacza to, że nie ma osób, które byłyby zainteresowane wyzwaniami. Specjaliści mniej chętnie decydują się na kontrakty typu interim management, ponieważ jest kłopot ze zdobywaniem kolejnych zadań. Istnieje też zbyt mała skłonność do częstej zmiany miejsca zamieszkania, a z tym niestety interim management się wiąże.

Co się zyskuje decydując się na rolę menedżera czasowego?

Przede wszystkim ucieczkę od rutyny, w jaką się wpada pracując w jednej firmie. Możliwość poszerzenia doświadczeń, wiedzy i kompetencji w różnych branżach. Oczywiste jest też, że rynek pracy wyżej wycenia ludzi, którzy sprawdzają się w sytuacjach kryzysowych.

Na ile wyższe niż przeciętnie wynagrodzenie może liczyć menedżer czasowy?

Jest to działalność szczególnie lukratywna dla osób związanych z dziedziną IT, jak na razie w innych branżach, a w tym również finansowej profity nie są tak duże. Wynagrodzenia są barWynagrodzenie menedżera tymczasowego zależy jednak w dużej mierze od zadań, jakich się on podejmuje.

Dziękuję za rozmowę.

Pomysł przyszedł ze Szwecji

Początki zarządzania czasowego (ang. interim management) sięgają drugiej połowy lat 60. Po raz pierwszy zastosowano je w Szwecji, gdzie niezwykle prosocjalne ustawodawstwo pracy zmuszało pracodawców do poszukiwania rozwiązań innych niż umowy oparte na prawie pracy. Kolejny etap rozwoju rynku zarządzania czasowego rozpoczął się na początku lat 80. w Holandii i (na nieco mniejszą skalę) pozostałych krajach Beneluksu. Prawdziwy boom na te usługi nastąpił w drugiej połowie lat 90. Przyczyny pozostawały te same co swego czasu w Szwecji, ale doszły również nowe wyzwania biznesowe w postaci wprowadzania nowych technologii i rozwiązań w zakresie zarządzania. Powstał popyt na menedżerów o bardzo konkretnych kwalifikacjach i doświadczeniach przy jednoczesnej konieczności ograniczenia czasu i kosztów. Poza Holandią rozwiązanie to jest z powodzeniem stosowane we Francji, Belgii, Luksemburgu, Szwajcarii, Wielkiej Brytanii i na znacznie mniejszą skalę w Niemczech. W Europie Środkowej i Wschodniej Polska staje się prekursorem tej formy wykorzystania kompetencji menedżerskich.

Deloitte&Touche

Menedżer czasowy ze wsparciem

Jeśli przedsiębiorstwo chce mieć pewność realizacji zadania wyznaczonego menedżerowi czasowemu, np. obniżki kosztów, zmniejszenia zatrudnienia itd., może zwrócić się do wyspecjalizowanej w interim management firmy doradczej. W odróżnieniu od firm rekrutacyjnych, które wyłącznie wyszukują odpowiedniego specjalisty, firma doradcza przejmuje odpowiedzialność za realizację wyznaczonego celu. Nadzoruje na bieżąco wykonywanie zadania. Ponadto wspiera menedżera czasowego wiedzą i doświadczeniem własnych konsultantów, jednocześnie pozostając jego pracodawcą. Usługi takie oferuje np. Zespół Doradztwa w Zarządzaniu Kapitałem Ludzkim Deloitte&Touche.