Najpopularniejszy kredyt w rachunku

Bez względu na wielkość i skalę działania każda firma wcześniej czy później potrzebuje zewnętrznego kapitału na bieżące potrzeby i dalszy rozwój. Najpopularniejszym sposobem finansowania, szczególnie wśród małych i średnich firm, jest kredyt bankowy. Wielu przedsiębiorców ma jednak kłopot z jego uzyskaniem ze względu na brak zdolności kredytowej lub słabe zabezpieczenia.

Najbardziej popularny wśród przedsiębiorców jest kredyt obrotowy. To najlepsze rozwiązanie dla firmy, która nie planuje realizacji większych przedsięwzięć inwestycyjnych, natomiast potrzebuje środków na pokrycie bieżących zobowiązań wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem bankowców, najbardziej popularny jest kredyt w rachunku bieżącym. Przedsiębiorcy łatwo mogą z niego pokryć np. swoje zobowiązania wobec urzędu skarbowego, zapłacić ubezpieczenie. Przemawia za nim także łatwy dostęp do gotówki. Kredyt w rachunku ma najczęściej formę odnawialnej linii kredytowej z wyznaczonym maksymalnym limitem zadłużenia.

Na poprawę płynności

Kredyt w rachunku pozwala również utrzymać bieżącą płynność firmy. W okresie obowiązywania umowy klient ma możliwość wielokrotnego zadłużania się do wysokości przyznanego limitu, ponieważ każdy wpływ środków na rachunek bieżący odpowiednio pomniejsza zadłużenie i odnawia dostępny limit.

Wartość limitu zależy od średnich miesięcznych wpływów na rachunek bieżący firmy. Rzadko kiedy jest wyższy niż czterokrotność miesięcznych wpływów netto na rachunek. Średnio jest to

1-1,5-krotność miesięcznych wpływów. Według bankowców w przypadku małych firm jego wartość to zazwyczaj około 50 tys. zł.

Kredyty obrotowe są udzielane zazwyczaj na krótki okres, czyli do jednego roku. Po upływie tego terminu nie trzeba spłacać zadłużenia do zera. Banki zwykle przedłużają go na kolejny rok. Z odmowną decyzją należy się liczyć, jeśli sytuacja finansowa spółki pogorszyła się, spadła sprzedaż, pojawiła się strata lub przeterminowanie należności. Wówczas bank musi restrukturyzować kredyt.

Dla firmy, która nie ma rachunku bieżącego w banku, istnieje możliwość udzielenia kredytu obrotowego w rachunku kredytowym.

Podobną rolę pełni kredyt płatniczy, jednak możliwość wykorzystania środków z tego źródła ograniczona jest do ściśle określonych, wymienionych w umowie zobowiązań firmy.

Na inwestycje

kredyt inwestycyjny

Z kolei realizacja inwestycji, np. budowa i modernizacja obiektów produkcyjnych, usługowych lub handlowych, zakup linii technologicznych, maszyn i urządzeń, know-how, licencji, patentów itp. może zostać sfinansowana kredytem inwestycyjnym. Cel finansowania musi być jednoznacznie określony w umowie. Wykorzystanie kredytu następuje w formie realizacji przez bank płatności kredytobiorcy. Kredyt może być wykorzystywany jednorazowo lub w transzach. Należy jednak pamiętać, że niezależnie od rodzaju realizowanego przedsięwzięcia warunkiem niezbędnym do uzyskania kredytu jest udział środków własnych klienta w wartości planowanych nakładów inwestycyjnych. Ponadto dostarczana w związku z tym dokumentacja jest bardziej obszerna niż w przypadku kredytów finansujących bieżącą działalność firmy. Bank dokonując oceny wniosku kredytowego wymaga przedłożenia biznesplanu lub opisu planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Przygotowując dokumenty, warto zwrócić uwagę na dopasowanie charakteru i cyklu realizowanego projektu do terminów spłaty zobowiązania. Przy inwestycjach realizowanych przez kilka miesięcy - takich jak np. budowa lub remont budynku - można zastosować kilkumiesięczną karencję w spłacie kapitału, tak by możliwe było rozpoczęcie spłaty rat kapitałowo-odsetkowych po zakończeniu projektu. Formy zabezpieczeń stosowane przy takich kredytach związane są z realizowaną inwestycją. Może to być hipoteka na nabytej lub budowanej nieruchomości czy zastaw na kupionych maszynach i urządzeniach.

Zazwyczaj kredyty inwestycyjne to kredyty średnio- i długoterminowe, a więc spłacane w okresie dłuższym niż 3 lata.

Zdaniem bankowców, najczęściej spotykanym błędem popełnianym przez przedsiębiorcę jest finansowanie inwestycji środkami przeznaczonymi na bieżącą działalność. Błędnie zaplanowana struktura finansowania może doprowadzić do upadłości. Dlatego przedsiębiorca, kupując środki trwałe, zamiast finansować je kredytem w rachunku bieżącym, powinien skPoręczenie z funduszu

Dużym problemem dla wielu firm jest posiadanie zdolności kredytowej oraz dobrych zabezpieczeń. Jest to o tyle ważne, że są to dwa podstawowe warunki otrzymania finansowania z banku. Zdarza się np., że przedsiębiorcy mają dobry pomysł na biznes, są w stanie spłacać zadłużenie, ale nie posiadają odpowiednich zabezpieczeń, które mogłyby być zaakceptowane przez bank udzielający kredytu. W takiej sytuacji mogą znajdować się przedsiębiorstwa, które nie istnieją długo na rynku, lub firmy, które wykorzystały już posiadane zabezpieczenia na inne kredyty, a nadal potrzebują środków na dalszy rozwój. Dla podmiotów z sektora małych i średnich przedsiębiorstw, które nie mogą zaproponować odpowiednich zabezpieczeń, aby uzyskać kredyt, szansą mogą być fundusze poręczeń kredytowych.

Instytucje takie współpracują z wieloma bankami. Ich zasięg oraz skala działania są różne. W Polsce działają bowiem fundusze ograniczające swoją aktywność do jednej lub kilku gmin, maksymalnie do kilku powiatów. Istnieją także instytucje o zasięgu wojewódzkim. Te dysponują znacznie wyższymi kapitałami. Obecnie wszystkich funduszy jest prawie 50 (głównie w Polsce zachodniej), w tym 20 dużych regionalnych.

Największy w Polsce - działający w skali ogólnokrajowej - jest Krajowy Fundusz Poręczeń Kredytowych, działający w strukturach Banku Gospodarstwa Krajowego. Zazwyczaj fundusze poręczają od 40 do 70% wartości kredytu. Nie robią jednak tego za darmo. Firma w zamian musi zapłacić jednorazową prowizję, zwykle w wysokości od 1% do 2% wartości poręczenia. Dodatkowo co miesiąc lub kwartał opłatę od aktualnej kwoty poręczenia. Bankowcy zachęcają do negocjowania warunków poręczeń. Poręczenia są udzielane na okres kredytowania powiększony o 1 miesiąc. Stosowane są w przypadku różnych rodzajów kredytów, czyli inwestycyjnych, na zakup materiałów lub surowców do produkcji. Dla funduszu zabezpieczeniem jest weksel in blanco wraz z deklaracją wekslową.

Banki zainteresowane małymi

i średnimi przedsiębiorstwami

Małe i średnie firmy stanowią 99,83% podmiotów gospodarczych, zarejestrowanych w systemie REGON. Zatrudniają ponad 66% osób pracujących we wszystkich przedsiębiorstwach w Polsce. Jak ważny dla gospodarki jest ten sektor, świadczy rosnący z roku na rok udział w tworzeniu produktu krajowego brutto. Obecnie sięga około 50% PKB. W tym segmencie najwięcej przedsiębiorstw powstaje, ale i dużo bankrutuje. Mimo tego negatywnego czynnika firm tych jest zbyt dużo, aby banki mogły sobie pozwolić na ich omijanie. W Polsce na 3 mln zarejestrowanych firm około 2 mln aktywnie działa na rynku. Czynniki te sprawiają, że obsługą segmentu małych i średnich firm są zainteresowane prawie wszystkie banki. Obok klientów detalicznych, jest to zwykle główny punkt ich strategii.

Najczęściej wykorzystywane kredyty:

Kredyt inwestycyjny - przeznaczony na finansowanie przedsięwzięć inwestycyjnych związanych ze stworzeniem nowego lub powiększeniem istniejącego majątku trwałego.

Okres kredytowania jest uzależniony od zakładanego cyklu realizacji inwestycji oraz planowanych wyników finansowych przedsięwzięcia, warunkujących możliwość spłaty kredytu w proponowanym terminie.

W całym okresie kredytowania przedsięwzięcia inwestycyjnego bank sprawuje kontrolę nad realizacją inwestycji.

Kredyt obrotowy może być udzielony jako:

1. Kredyt na finansowanie jednej określonej transakcji (może być wykorzystany tylko raz, a jego spłata nie powoduje odnowienia kwoty kredytu);

2. Kredyt odnawialny, w przypadkach uzasadnionych charakterem i częstotliwością transakcji, bez określania w umowie obowiązujących terminów i kwot wykorzystania w transzach:

a) w rachunku kredytowym,

b) w rachunku bieżącym.

Kredyt obrotowy w rachunku bieżącym przeznaczony jest na pokrycie wszelkich bieżących zobowiązań kredytobiorcy, wynikających z prowadzonej działalności. Kredyt jest odnawialny do kwoty ustalonego limitu wJego wysokość uzależniona jest od obrotów i wysokości sald na rachunku bieżącym.

Wpływy na rachunek bieżący kredytobiorcy w pierwszej kolejności przeznaczane są na spłatę zadłużenia.

Kredyt płatniczy jest rodzajem krótkoterminowego kredytu obrotowego, przeznaczonego na pokrycie konkretnych zobowiązań płatniczych klienta, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Jest to kredyt celowy, realizowany jednorazowo do wysokości przyznanej kwoty.

Zabezpieczenia

Zabezpieczenie kredytów ma na celu zapewnienie bankowi spłaty udzielonego kredytu wraz z odsetkami, prowizjami i innymi należnościami banku, w razie gdyby kredytobiorca nie uregulował tych płatności w ustalonych terminach. Kredyt nie może być uruchomiony przed ustanowieniem realnego zabezpieczenia. Bank może przyjąć jedną lub kilka form zabezpieczeń jednocześnie. Z punktu widzenia banku, bardzo ważna jest prawidłowa wycena wartości rynkowej zabezpieczenia oraz jego płynność, czyli łatwość zamiany na gotówkę.

Zabezpieczenia kredytowe dzieli się na osobiste i rzeczowe. Pierwsze zobowiązuje osobę do odpowiedzialności całym majątkiem. Może to być np. weksel in blanco, poręczenie innej osoby lub spółki, przelew wierzytelności. Z kolei rzeczowe ogranicza jej odpowiedzialność do dóbr będących przedmiotem zabezpieczenia. Może to być m.in. przewłaszczenie (maszyn lub urządzeń, pojazdów, surowców, wyrobów gotowych), zastaw, hipoteka na nieruchomości czy blokada pieniędzy na rachunkach bankowych kredytobiorcy.

Mikroprzedsiębiorca

Według definicji obowiązującej do końca tego roku mikroprzedsiębiorca zatrudnia średniorocznie mniej niż 10 pracowników. Od początku przyszłego roku status ten będą miały również podmioty średniorocznie zatrudniające mniej niż 10 osób, ale dodatkowo legitymujące się rocznymi obrotami netto lub sumą bilansową nie przekraczającą równowartości 2 mln euro.

Małe i średnie przedsiębiorstwa

Według definicji obowiązującej do końca br., mały przedsiębiorca zatrudnia średniorocznie mniej niż 50 pracowników, osiąga przychód netto nie przekraczający równowartości w złotych 7 mln euro lub sumę aktywów nie przekraczającą 5 mln euro. Nie zalicza się do tej kategorii podmiotu, w którym przedsiębiorcy inni niż mali posiadają więcej niż 25% wkładów, udziałów lub akcji, prawa do ponad 25% udziału w zysku, więcej niż 25% głosów w zgromadzeniu wspólników. Przepisy, które będą obowiązywać od początku przyszłego roku, podnoszą próg wartości przychodów i aktywów do równowartości 10 mln euro. Pozostałe warunki nie zostały zmienione.

Zgodnie z obowiązującą definicją, średni przedsiębiorca zatrudnia średniorocznie mniej niż 250 pracowników, osiąga przychód netto nie przekraczający równowartości w złotych 40 mln euro lub posiada sumę aktywów do 27 mln euro. Nie uważa się za średnią firmę, podmiotu, w którym przedsiębiorcy inni niż mali i średni posiadają więcej niż 25% wkładów, udziałów lub akcji, prawa do ponad 25% udziału w zysku, więcej niż 25% głosów w zgromadzeniu wspólników (akcjonariuszy). Zgodnie z przepisami, które będą obowiązywać od początku przyszłego roku, do tej kategorii średnich firm będą zaliczane podmioty osiągające przychody netto w wysokości do 50 mln euro lub posiadające aktywa o wartości nie wyższej niż 43 mln euro. Pozostałe dotychczas obowiązujące kryteria nie zostały zmienione.