Eurostat stosuje w swoich pomiarach relację wpływów podatkowych do produktu krajowego brutto danego kraju. To powszechnie stosowana metodologia, premiująca co prawda kraje o wysokim wzroście gospodarczym, ale odzwierciedlająca możliwości finansowe wszystkich podatników na rynku.
W 2003 r. (ostatni rok, za który Eurostat ma dane) wszystkie podatki i transfery socjalne (ZUS itp.) stanowiły w Polsce 35,8% PKB. W 1995 r. było to jeszcze 39,4%. Większe spadki zanotowały tylko kojarzone z niewielkim fiskalizmem Słowacja (9,9 pkt proc.), Łotwa (4,7), Estonia (4,5 pkt proc.) i Irlandia (3,6 pkt proc.). Ogólnie jesteśmy lepsi, niż średnia obciążeń podatkowych dla UE (40,3%). Zawdzięczamy to m.in. redukcji stawek PIT i CIT. Podatki bezpośrednie stanowiły w 2003 r. 20,1% całych obciążeń podatkowych w Polsce. Od 1995 r. udział ten spadł aż o 12,4 pkt proc. Eurostat przestrzega jednak przed samozadowoleniem. "Współczynnik obciążeń podatkowych do PKB nie jest w Polsce niski, jeżeli porównujemy go z innymi nowymi krajami członkowskimi" - piszą eksperci Eurostatu. Istotnie, np. kraje bałtyckie wskaźnik ten mają średnio 5,5 pkt proc. niższy.
Co gorsza, coraz więcej płacimy na transfery socjalne. W 2003 r. stanowiły one 14,1% polskiego PKB (wzrost w stosunku do 1995 r. aż o 2,4 pkt proc). Porównywalną dynamiką "pochwalić" się może tylko Hiszpania. Nawet borykające się z problemami demograficznymi Włochy i Niemcy zdołały w tym czasie obniżyć wydatki. W 2003 r. średnia unijna "ciężarów" socjalnych wyniosła 13,2%.
Dane Eurostat wskazują także, że jesteśmy niechlubnym liderem w Unii, jeżeli chodzi o stosowanie akcyzy. Stanowi ona aż 12,2% wszystkich obciążeń podatkowych i parapodatkowych (odsetek ten nie zmalał od 1995 r.). Średnia dla UE to 7,1%.
Zabiegi o mniejszy klin podatkowy
