Wskaźnik oczekiwań inwestorów instytucjonalnych i analityków wzrósł do 61,6 pkt, z 38,7 w listopadzie - podał Ośrodek Europejskich Badań Ekonomicznych ZEW w Mannheim. Znalazł się na poziomie najwyższym od lutego ub.r., a wzrost był największy od lipca 1993 r. Ekonomiści ankietowani przez agencję Bloomberga spodziewali się wyniku na poziomie 41 pkt.
Słabsze euro zwiększa popyt za granicą na niemieckie towary, co przyczynia się do wzrostu przychodów niemieckich spółek i pozwala na rozwój inwestycji. Spółkom i konsumentom zostaje też teraz więcej pieniędzy po spadku cen ropy naftowej o 9% w stosunku do rekordu z końca sierpnia.
W rezultacie poprawiają się bilanse przedsiębiorstw i rosną dywidendy. Indeks frankfurckiej giełdy DAX zwyżkował od początku roku o 25%. OECD w najnowszym raporcie przewiduje, że tempo wzrostu niemieckiej gospodarki w przyszłym roku przyspieszy do 1,8%, z 1,1% prognozowanych na bieżący rok.
Spółki wchodzące w skład indeksu DAX zarabiają za granicą i dlatego giełdowa koniunktura jest o wiele lepsza od gospodarczej. Ta tendencja w najbliższym czasie utrzyma się, gdyż duże bezrobocie uniemożliwia wzrost sprzedaży w kraju, a zamówienia eksportowe w niemieckich fabrykach wzrosły w październiku aż o 30% w porównaniu z 18-proc. wzrostem wszystkich zamówień.
Ta eksportowa hossa może się skończyć, jeśli EBC również w przyszłym roku będzie podnosił stopy procentowe, czego spodziewają się inwestorzy, a amerykański bank centralny przestanie je podnosić, czego również wykluczyć nie można. Prawie 10-proc. spadek kursu euro w stosunku do dolara w tym roku był rezultatem wyłącznie powiększającej się rozpiętości między poziomami stóp w USA i strefie euro. Inwestorzy kupowali dolary i amerykańskie obligacje, bo lokaty te były coraz wyżej oprocentowane. Im więcej dolarów kupowali, tym bardziej umacniał się kurs tej waluty w stosunku do euro i jena, gdyż EBC nie podnosił stóp przez 5 lat, a w Japonii od początku dekady są one utrzymywane na zerowym poziomie.
