Obserwacja światowych trendów w budownictwie drogowym pokazuje, że coraz większa część sieci drogowej posiada nawierzchnie betonowe. W ostatnich dziesięcioleciach przy budowie nowych i modernizacji istniejących autostrad następuje wyraźny wzrost udziału nawierzchni betonowych. Doskonałym przykładem są tutaj nasi zachodni sąsiedzi, którzy modernizując sieć drogową na terenach byłej NRD aż na 70 proc. autostrad zdecydowali o zastosowaniu nawierzchni betonowych. Podobnie wygląda sytuacja w Republice Czeskiej.
Porównując koszty budowy dróg z nawierzchnią asfalto-
wą i betonową, należy brać pod uwagę wiele czynników, które będą miały wpływ na koszt budowy. Podstawowymi są: dostępność surowców i koszt transportu. W naszych warunkach koszty budowy są porównywalne, a nawet technologia betonowa może być tańsza, czego przykładem jest modernizacja drogi krajowej nr 8. Porównując obie technologie budowy dróg, należy, tak jak się to dzisiaj robi na świecie, zawsze uwzględniać łączny koszt buTaka analiza "whole life costs" jednoznacznie potwierdza, że technologia betonowa jest rozwiązaniem bardzo opłacalnym. Jest to szczególnie dobrze widoczne w przypadku autostrad, na których spodziewamy się natężenia ruchu przekraczającego 20 tys. pojazdów na dobę. Należy zauważyć, że już dzisiaj część naszych głównych ciągów komunikacyjnych przenosi takie obciążenia, a wszystkie analizy wskazują na silną tendencję wzrostową w ciągu najbliższych lat.
Innym ważnym argumentem przemawiającym na korzyść betonu jest konieczność wzmacniania istniejących dróg, tak aby uzyskać standard europejski, którym jest nośność 115 kN na jedną oś. Jedną z najlepszych i najbardziej ekonomicznych metod wzmacniania nawierzchni jest tzw. white topping, czyli zastosowanie nakładek betonowych na istniejących i zniszczonych drogach asfaltowych.
Jak wygląda kwestia zaopatrzenia cementowni w surowce mineralne?
Polska jest krajem bogatym w złoża surowców mineralnych do produkcji cementu. Podstawowym surowcem mineralnym używanym do produkcji cementu jest kamień wapienny. Zakłady pozyskują surowce naturalne do produkcji cementu z własnych kopalni odkrywkowych. Zakłady cementowe zagospodarowują również duże ilości surowców wtórnych (popioły lotne, żużle wielkopiecowe, gipsy z odsiarczania spalin i inne), stosując je jako wartościowe dodatki mineralne przy produkcji cementu. Wykorzystanie tych dodatków kształtuje się na poziomie ponad 3,5 mln ton, co oznacza, że nie tylko usuwamy ze środowiska rocznie taką ilość odpadów, ale również chronimy zasoby naturalne, zastępując je w sposób efektywny surowcami wtórnymi. Warto podkreślić, że stosowanie tych dodatków mineralnych pozwala także na pozytywne kształtowanie wielu ważnych właściwości cementów.