| Zarząd Barlinek S.A. (zwany dalej "Emitentem") informuje, że w dniu 01 marca 2010 roku została zawarta umowa kredytowa (zwana dalej "Umową Kredytu") pomiędzy Barlinek Inwestycje Sp. z o.o. (podmiot 100 % zależny od Barlinek S.A.) z siedzibą w Barlinku, ul. Przemysłowa 1 jako Kredytobiorcą a Bankiem Ochrony Środowiska S.A. w Warszawie, Al. Jana Pawła II nr 12 (zwanym dalej "Bankiem"). Bank udzielił Kredytobiorcy kredytu obrotowego odnawialnego w kwocie 30.000.000 PLN (słownie trzydzieści milionów złotych) z przeznaczeniem na finansowanie bieżącej działalności (zwany dalej "Kredytem"). Z tytułu Umowy Kredytu zostały ustanowione lub będą ustanowione następujące zabezpieczenia na rzecz Banku: 1. hipoteka kaucyjna łączna do kwoty 45.000.000 zł. ustanowiona na nieruchomości obejmującej grunt oddany w użytkowanie wieczyste i budynek stanowiący odrębną nieruchomość, wpisana do KW nr SZ1M/00020830/0 i KW nr SZ1M/00036958/8 prowadzonych przez Sąd Rejonowy w Myśliborzu V Wydział ksiąg Wieczystych wraz z cesją praw z polisy ubezpieczeniowej, 2. zastaw rejestrowy na maszynach i urządzeniach o łącznej wartości księgowej netto 12.469.653,59 zł wraz z cesją praw z polisy ubezpieczeniowej, 3. weksel in blanco z wystawienia Kredytobiorcy z poręczeniem wekslowym BARLINEK S.A. wraz z deklaracja wekslową, 4. pełnomocnictwo do dysponowania rachunkiem bieżącym w BOŚ S.A. O/Szczecin. Kredyt dostępny będzie do 21 lutego 2011 roku. Data ta jest ostatecznym terminem spłaty kredytu. Od kredytu Bank pobierał będzie odsetki ustalone na podstawie stawki WIBOR 1M powiększonej o marżę Banku. Umowa Kredytu nie zawiera warunków, które odbiegają od warunków powszechnie stosowanych dla danego typu umów. Powyższa Umowa Kredytu została uznana za znaczącą, gdyż jej wartość przekracza 10 % wartości kapitałów własnych Emitenta. Podstawa prawna: Par. 5 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Finansów (Dz. U. nr 33 poz. 259) z dn. 19 lutego 2009r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim. | |
