Lokalne szczyty z przełomu grudnia 2001 i stycznia 2002 wciąż pozostają nieprzełamane. Ta ewidentna słabość strony popytowej jest widoczna na niemal wszystkich najważniejszych indeksach amerykańskich i europejskich.
DJ Stoxx 50 nie może sobie poradzić z oporem na wysokości 3750 pkt. Zachowanie tego indeksu potwierdzają indeksy dużych europejskich rynków akcji: CAC 40 i FT-SE 100, które również znajdują się pod oporami.
Jeszcze słabiej wygląda sytuacja amerykańskich indeksów rynków akcji. Przy tym można zaobserwować, że największą słabością są dotknięte indeksy, skupiające spółki technologiczne. Nasdaq Composite jest już ponad 11% poniżej styczniowego szczytu. Co gorsza, przełamał wszystkie średnie kroczące i systematycznie zbliża się ku wznoszącej się linii trendu wzrostowego, zapoczątkowanego we wrześniu ubiegłego roku. Przełamanie tej linii spowoduje, że następnym równie istotnym wsparciem będzie 1450 pkt. Niewiele lepiej jest na S&P 500. W odróżnieniu od Nasdaq indeks ten wciąż zmaga się ze średnimi kroczącymi. Wciąż zatem nie zostało otwarte pole do spadków, do linii trendu wzrostowego zapoczątkowanego we wrześniu 2001 r.
Nie wszędzie jednak byki nie mają powodów do zadowolenia. Wyjątkiem są wskaźniki skupiające wąskie grono spółek: amerykańska średnia przemysłowa (DJIA) i niemiecki DAX. Indeksy te przełamały na przełomie lutego i marca wspomniane wierzchołki i od tego czasu kontynuują trend wzrostowy. Nieco słabiej prezentuje się DJIA. Dzieje się tak, ponieważ indeks nie pokonał oporu na wysokości 10 650 pkt., co skazuje go w krótkim terminie najwyżej na trend boczny. Wzrosty są zagrożone, gdyż na sesji z 22 marca przełamana została krótkoterminowa średnia krocząca.
DAX wprawdzie znajduje się poniżej lokalnego maksimum z 19 marca (5462 pkt.), ale wciąż ponad wszystkimi średnimi kroczącymi, co jednoznacznie wskazuje, że mamy do czynienia z rynkiem byka.
