Miszmasz

Zarządzanie karierą to dopasowywanie do siebie nawzajem dwóch obliczy świata: twojego i twojego pracodawcy. Każdy przedstawia swoje najbardziej atrakcyjne oblicze, a to, co jest nie do pokazania, trzyma w ukryciu. Bądź bardziej dociekliwy. Nawet symbolika wydarzeń może być ci pomocna

Mój "dawny kandydat" zmienił pracę, ale był bardzo tajemniczy. Mimo że znamy się od kilku lat, nie powiedział mi, dokąd odchodzi. Powiedział tylko, że na stanowisko prezesa międzynarodowej firmy z sektora usług biznesowych. Miał rozpocząć pracę w połowie listopada, a już po drugim dniu w pracy dzwoni do mnie:

- Aaa, nareszcie chcesz mi powiedzieć, gdzie urzędujesz.

- To firma X, lider w dziedzinie badań rynkowych.

- No to gratuluję!

- Dziękuję, ale zobaczymy. Po dwóch dniach mam mieszane uczucia. Wczoraj, kiedy pojawiłem się w pracy, mój poprzednik jeszcze tam był. Musiał spakować swoje rzeczy przy mnie. Przyjechał szef koncernu. Zebrał wszystkich kierowników w sali konferencyjnej, przedstawił mnie i wyjechał, zostawiając mi całe to bagno.

- Twój poprzednik nie wiedział, że będzie zwolniony?

- Dopiero dzień wcześniej załatwili sprawę. Bali się jego reakcji, reakcji pracowników i naszych klientów. Chcieli, żeby zmiana była wprowadzona szybko, bez martwego okresu.

- Bez martwego okresu? Ale wyobrażasz sobie, że ta zmiana zmroziła zespół?

- Dokładnie tak. Wszyscy się mnie boją. Nie wiedzą, jakie zmiany ich czekają. Niechętnie mówią otwarcie. Każdą informację muszę wyciągać z trudem. A już kilka niemiłych niespodzianek zebrało się przez dwa dni.

- Trzymać coś w ukryciu przed innymi to znaczy ukrywać pewne rzeczy przed sobą.

- Co to znaczy?

- Wiem, że zobowiązałeś się do zachowania absolutnej dyskrecji na temat twojego przyjścia. Jednak utrudniło ci to dowiedzenie się czegoś więcej na temat twojej nowej pracy.

- To prawda. Co miałem zrobić? Warunek był jasno postawiony: z nikim nie mogę rozmawiać o tym, że ma nastąpić zmiana prezesa w ich polskiej filii. Źle się czuję. Biuro prezesa jest puste, nawet nie chcę usiąść na fotelu mojego poprzednika. Zresztą jest zajęty.

- Zajęty?

- Siedzi tam miś! Pluszowy.

- Skąd?

- To chyba produkt jednego z naszych klientów. Mój poprzednik miał to w biurze. Nie zabrał go ze sobą. Zostawił go na moim siedzeniu.

- Dlaczego?

- Nie był chętny do rozmowy. Powiedział tylko, że chodzi o symbolikę.

- Jaką?

- Od dwóch dni myślę o tym cały czas. Jest jesień. Misie przejdą w stan hibernacji. Będą żyć w ukryciu i chyba tam są najbardziej szczęśliwe.

* Wszystkie opisane zdarzenia są fikcyjne.